وقتی دود، قهرمان میشود
سالهاست که در بسیاری از فیلمهای سینمایی و مجموعههای شبکه نمایش خانگی، سیگار دیگر فقط یک وسیله نیست؛ بلکه به بخشی از شخصیتپردازی تبدیل شده است. گاهی قهرمان داستان هنگام فکر کردن سیگار روشن میکند، گاهی زن موفق و مستقل با سیگار معرفی میشود و گاهی شخصیت جذاب و مرموز فیلم، دود سیگار را به نماد جذابیت تبدیل میکند. ❓ اما آیا واقعاً این تصویر با حقیقت زندگی همخوانی دارد؟
▫️ جوانان، بهویژه نوجوانان، بیش از آنکه از نصیحت والدین تأثیر بگیرند، از الگوهای محبوب خود در فیلمها و سریالها تقلید میکنند. وقتی بازیگر محبوب بارها با سیگار دیده میشود، این رفتار بهتدریج طبیعی، عادی و حتی جذاب جلوه میکند. این موضوع درباره دختران و زنان جوان نیز نگرانکننده است؛ زیرا طی سالهای اخیر، مصرف دخانیات در میان زنان در بسیاری از جوامع رو به افزایش بوده و رسانهها میتوانند در این روند نقش داشته باشند.
▫️ در حالی که دوربین، دود زیبای سیگار را به تصویر میکشد، واقعیت چیز دیگری است. پشت همان دود، ریههایی قرار دارند که آرامآرام آسیب میبینند، قلبی که در معرض بیماری قرار میگیرد و صورتی که شادابی خود را از دست میدهد. مصرف مداوم سیگار باعث تیرگی لبها، زرد شدن دندانها، پیری زودرس پوست، ایجاد بوی نامطبوع دهان، مو و لباس و کاهش طراوت چهره میشود؛ واقعیتهایی که کمتر در قاب دوربین دیده میشوند.
▫️ هنر و سینما وظیفه آموزش مستقیم ندارند، اما مسئولیت اجتماعی دارند. اگر فیلمساز بنا به ضرورت داستان از سیگار استفاده میکند، چرا پیامدهای واقعی آن را نیز نشان ندهد؟ چرا شخصیتی که سیگار میکشد، با سرفههای مداوم، تنگی نفس، کاهش توان جسمی یا حتی واکنش اطرافیان به بوی ناخوشایند دهان و لباسش روبهرو نشود؟ این تصاویر، بسیار واقعیتر و مسئولانهتر از نمایش سیگار بهعنوان نماد جذابیت هستند.
▫️ نمایش پیامدهای واقعی مصرف دخانیات نه از جذابیت فیلم کم میکند و نه آزادی هنری را محدود میسازد؛ بلکه به مخاطب اجازه میدهد تصویر کاملتری از واقعیت ببیند و آگاهانهتر تصمیم بگیرد.
▫️ امروز که جامعه با افزایش بیماریهای ناشی از مصرف دخانیات روبهروست، انتظار میرود سینما و شبکههای نمایش خانگی نیز سهم خود را در حفظ سلامت جامعه ایفا کنند. شاید وقت آن رسیده باشد که به جای قهرمانسازی از دود سیگار، قهرمان واقعی کسی باشد که سلامت خود و دیگران را انتخاب میکند.
▫️ سینما میتواند فرهنگساز باشد؛ همانقدر که میتواند عادتهای نادرست را عادی کند، قادر است سبک زندگی سالم را نیز ترویج دهد.
▫️ در حالی که دوربین، دود زیبای سیگار را به تصویر میکشد، واقعیت چیز دیگری است. پشت همان دود، ریههایی قرار دارند که آرامآرام آسیب میبینند، قلبی که در معرض بیماری قرار میگیرد و صورتی که شادابی خود را از دست میدهد. مصرف مداوم سیگار باعث تیرگی لبها، زرد شدن دندانها، پیری زودرس پوست، ایجاد بوی نامطبوع دهان، مو و لباس و کاهش طراوت چهره میشود؛ واقعیتهایی که کمتر در قاب دوربین دیده میشوند.
▫️ هنر و سینما وظیفه آموزش مستقیم ندارند، اما مسئولیت اجتماعی دارند. اگر فیلمساز بنا به ضرورت داستان از سیگار استفاده میکند، چرا پیامدهای واقعی آن را نیز نشان ندهد؟ چرا شخصیتی که سیگار میکشد، با سرفههای مداوم، تنگی نفس، کاهش توان جسمی یا حتی واکنش اطرافیان به بوی ناخوشایند دهان و لباسش روبهرو نشود؟ این تصاویر، بسیار واقعیتر و مسئولانهتر از نمایش سیگار بهعنوان نماد جذابیت هستند.
▫️ نمایش پیامدهای واقعی مصرف دخانیات نه از جذابیت فیلم کم میکند و نه آزادی هنری را محدود میسازد؛ بلکه به مخاطب اجازه میدهد تصویر کاملتری از واقعیت ببیند و آگاهانهتر تصمیم بگیرد.
▫️ امروز که جامعه با افزایش بیماریهای ناشی از مصرف دخانیات روبهروست، انتظار میرود سینما و شبکههای نمایش خانگی نیز سهم خود را در حفظ سلامت جامعه ایفا کنند. شاید وقت آن رسیده باشد که به جای قهرمانسازی از دود سیگار، قهرمان واقعی کسی باشد که سلامت خود و دیگران را انتخاب میکند.
▫️ سینما میتواند فرهنگساز باشد؛ همانقدر که میتواند عادتهای نادرست را عادی کند، قادر است سبک زندگی سالم را نیز ترویج دهد.
پایان پیام/
https://www.pezeshkanoghanoon.ir/p/fvh3