ماما برای طبابت تربیت نشده است
▫️ با احترام به همکاران محترم، به نظر میرسد در این بحث، یک موضوع اساسی با «حق ایجاد دفتر کار» خلط شده است. ▫️ پرسش اصلی این نیست که ماما چه خدماتی میتواند ارائه دهد؛ پرسش این است که ماما اساساً برای چه منظوری در نظام سلامت تربیت میشود؟
▫️ ماما برای ارائه خدمات مامایی، مراقبت، آموزش، حمایت از مادر، مراقبت از بارداریهای کمخطر، شناسایی عوامل خطر و ارجاع بهموقع تربیت میشود؛ نه برای طبابت مستقل و ایجاد یک مسیر موازی با پزشکی.
▫️ مامایی یک حرفه ارزشمند و ضروری در نظام سلامت است، اما ارزش و اهمیت آن زمانی به بهترین شکل محقق میشود که جایگاه آن در تیم سلامت، مراکز بهداشتی، مراکز درمانی و بیمارستانها بهدرستی تقویت شود؛ جایی که ماما بتواند در کنار پزشک، پرستار و سایر اعضای تیم سلامت، نقش واقعی و مؤثر خود را ایفا کند.
▫️ درواقع، دفتر کار مامایی، محل طبابت نیست و نباید بهتدریج به «مطب مامایی» و محلی برای ارائه خدماتی با ماهیت پزشکی تبدیل شود. عنوان «دفتر کار» نباید موجب تغییر ماهیت حرفهای آن شود.
▫️ ماما طبیب نیست و آموزش و صلاحیت حرفهای او با پزشک متفاوت است. بنابراین، همانگونه که از پزشک انتظار میرود در حیطه آموزش و صلاحیت حرفهای خود فعالیت کند، از ماما نیز انتظار میرود در حدود صلاحیت حرفهای مامایی باقی بماند.
▫️ این موضوع به هیچوجه به معنای کماهمیت دانستن حرفه مامایی نیست؛ برعکس، احترام به حرفه مامایی یعنی پذیرفتن جایگاه واقعی و تخصصی آن، نه سوق دادن آن به سمت طبابت.
▫️ نگرانی ما از آنجا آغاز میشود که تحت عنوان «استقلال حرفهای»، اقداماتی مانند تشخیص و درمان بیماریهای زنان، درمانهای تخصصی ناباروری، تجویز داروهای تخصصی و پیچیده، مداخلات مرتبط با یائسگی و هورموندرمانی، اقدامات زیبایی و سایر مداخلاتی که نیازمند دانش و آموزش پزشکی است، به تدریج در برخی دفاتر کار مامایی مطرح یا انجام شود کمااینکه گزارشاتی دراین زمینه است و سلامت زنان تحت الشعاع قرار گرفته است.
▫️ اگر چنین اتفاقی رخ دهد، دیگر بحث بر سر «حق فعالیت حرفهای ماما» نیست؛ بحث بر سر ورود یک حرفه به حوزه حرفهای دیگر و شکلگیری طبابت خارج از مسیر آموزش پزشکی است.
▫️ از سوی دیگر، اگر واقعاً هدف، ارتقای سلامت زنان و پیشگیری است، بهترین راه، تقویت حضور ماما در شبکه بهداشت، مراکز جامع سلامت، درمانگاهها و بیمارستانها و فراهم کردن امکان همکاری مؤثر او با متخصص زنان و زایمان است؛ نه تشویق به توسعه مطبگونه دفاتر کار مامایی.
▫️ ما بهعنوان انجمن متخصصین زنان و زایمان، از حضور مؤثر و توانمند ماما در نظام سلامت حمایت میکنیم؛ اما حمایت از ماما به معنای حمایت از طبابت مامایی نیست.
طبابت مسیر مشخص تحصیل دارد و نیاز به تحصیلات آکادمیک پزشکی دارد
▫️ همکاری میان پزشک و ماما زمانی معنا و اثربخشی واقعی دارد که مرزهای حرفهای روشن باشد:
ماما؛ مراقبت، آموزش، پیشگیری، حمایت و ارجاع در حدود صلاحیت حرفهای پزشک، تشخیص و درمان بیماری، تصمیمگیری پزشکی و مدیریت موارد نیازمند مداخله پزشکی و تخصصی.
▫️ در نهایت، باید به جای ایجاد مسیرهای موازی، تلاش کنیم نظام سلامت را به گونهای سامان دهیم که هر عضو تیم سلامت در جایگاه واقعی خود قرار گیرد و از ظرفیت او در همان جایگاه به بهترین شکل استفاده شود.
▫️ تقویت جایگاه ماما، از نظر ما، به معنای تبدیل دفتر کار به مطب نیست؛ به معنای تقویت جایگاه واقعی مامایی در نظام سلامت است.
و این تفکیک روشن، بیش از آنکه دفاع از یک حرفه باشد، دفاع از ایمنی بیمار، کیفیت مراقبت و سلامت زنان است.
▫️ مامایی یک حرفه ارزشمند و ضروری در نظام سلامت است، اما ارزش و اهمیت آن زمانی به بهترین شکل محقق میشود که جایگاه آن در تیم سلامت، مراکز بهداشتی، مراکز درمانی و بیمارستانها بهدرستی تقویت شود؛ جایی که ماما بتواند در کنار پزشک، پرستار و سایر اعضای تیم سلامت، نقش واقعی و مؤثر خود را ایفا کند.
▫️ درواقع، دفتر کار مامایی، محل طبابت نیست و نباید بهتدریج به «مطب مامایی» و محلی برای ارائه خدماتی با ماهیت پزشکی تبدیل شود. عنوان «دفتر کار» نباید موجب تغییر ماهیت حرفهای آن شود.
▫️ ماما طبیب نیست و آموزش و صلاحیت حرفهای او با پزشک متفاوت است. بنابراین، همانگونه که از پزشک انتظار میرود در حیطه آموزش و صلاحیت حرفهای خود فعالیت کند، از ماما نیز انتظار میرود در حدود صلاحیت حرفهای مامایی باقی بماند.
▫️ این موضوع به هیچوجه به معنای کماهمیت دانستن حرفه مامایی نیست؛ برعکس، احترام به حرفه مامایی یعنی پذیرفتن جایگاه واقعی و تخصصی آن، نه سوق دادن آن به سمت طبابت.
▫️ نگرانی ما از آنجا آغاز میشود که تحت عنوان «استقلال حرفهای»، اقداماتی مانند تشخیص و درمان بیماریهای زنان، درمانهای تخصصی ناباروری، تجویز داروهای تخصصی و پیچیده، مداخلات مرتبط با یائسگی و هورموندرمانی، اقدامات زیبایی و سایر مداخلاتی که نیازمند دانش و آموزش پزشکی است، به تدریج در برخی دفاتر کار مامایی مطرح یا انجام شود کمااینکه گزارشاتی دراین زمینه است و سلامت زنان تحت الشعاع قرار گرفته است.
▫️ اگر چنین اتفاقی رخ دهد، دیگر بحث بر سر «حق فعالیت حرفهای ماما» نیست؛ بحث بر سر ورود یک حرفه به حوزه حرفهای دیگر و شکلگیری طبابت خارج از مسیر آموزش پزشکی است.
▫️ از سوی دیگر، اگر واقعاً هدف، ارتقای سلامت زنان و پیشگیری است، بهترین راه، تقویت حضور ماما در شبکه بهداشت، مراکز جامع سلامت، درمانگاهها و بیمارستانها و فراهم کردن امکان همکاری مؤثر او با متخصص زنان و زایمان است؛ نه تشویق به توسعه مطبگونه دفاتر کار مامایی.
▫️ ما بهعنوان انجمن متخصصین زنان و زایمان، از حضور مؤثر و توانمند ماما در نظام سلامت حمایت میکنیم؛ اما حمایت از ماما به معنای حمایت از طبابت مامایی نیست.
طبابت مسیر مشخص تحصیل دارد و نیاز به تحصیلات آکادمیک پزشکی دارد
▫️ همکاری میان پزشک و ماما زمانی معنا و اثربخشی واقعی دارد که مرزهای حرفهای روشن باشد:
ماما؛ مراقبت، آموزش، پیشگیری، حمایت و ارجاع در حدود صلاحیت حرفهای پزشک، تشخیص و درمان بیماری، تصمیمگیری پزشکی و مدیریت موارد نیازمند مداخله پزشکی و تخصصی.
▫️ در نهایت، باید به جای ایجاد مسیرهای موازی، تلاش کنیم نظام سلامت را به گونهای سامان دهیم که هر عضو تیم سلامت در جایگاه واقعی خود قرار گیرد و از ظرفیت او در همان جایگاه به بهترین شکل استفاده شود.
▫️ تقویت جایگاه ماما، از نظر ما، به معنای تبدیل دفتر کار به مطب نیست؛ به معنای تقویت جایگاه واقعی مامایی در نظام سلامت است.
و این تفکیک روشن، بیش از آنکه دفاع از یک حرفه باشد، دفاع از ایمنی بیمار، کیفیت مراقبت و سلامت زنان است.
پایان پیام/
https://www.pezeshkanoghanoon.ir/p/cWBu