آیا سلامت مردم از اولویتهای تصمیمگیران کشور نیست؟
چندی پیش در مراجعه به یکی از داروخانههای معتبر شهر، متوجه شدم چند فقره از چکهای یک داروساز سرشناس و خوشنام برگشت خورده است. پس از پیگیری دریافتم پدیدهای که روزگاری در میان بازاریان و افراد آبرومند جامعه «تابو» به شمار میرفت، اکنون در جامعهٔ داروسازان به رخدادی ناگزیر و روزمره تبدیل شده است.
🔹 اما ریشهٔ این بحران کجاست؟
▫️ پاسخ پیچیده نیست: دولت بر خلاف وعدههای پیشین مبنی بر مهار قیمت دارو، چتر حمایتی خود را برداشته و تخصیص ارز ترجیحی را محدود کرده است. در نتیجه دارو به شدت گران شده و شرکتهای پخش نیز دارو را تنها به صورت نقدی در اختیار داروخانهها میگذارند؛ این در حالی است که سازمانهای بیمهگر —که بخش عمده بار مالی نسخهها را بر دوش دارند— با تأخیرهای ششماهه و گاه یکساله مطالبات را میپردازند. حتی سهمی که دولت در قالب طرحهای حمایتی پس از حذف یارانه دارو تقبل کرده بود نیز با تأخیر پرداخت میشود.
▫️ پای صحبت مسئولان آزمایشگاهها که بنشینید، حکایت تعویق در پرداختها به مراتب طولانیتر است. وضعیت در مطبها و سایر مراکز درمانی از این هم فراتر رفته و تأخیر در پرداخت همان سهم اندکِ ویزیت گاه از یک سال فراتر میرود.
▫️ اما این تمام ماجرا نیست؛ در سوی دیگر میدان، یعنی سمت بیماران، ماجرای سلامت بسیار دردناکتر است:
جهش قیمت داروها، خروج شمار زیادی از اقلام ضروری از پوشش بیمه، و نایاب شدن داروهای حیاتی، فشار مضاعفی را بر دوش مردم گذاشته است.
🔹 امروز پرسش بنیادین ما کادر درمان —که در زمان خدمترسانی نباید دغدغهای جز جان بیمار داشته باشیم— از مسئولان این است:
❓چرا سلامت جامعه در اولویت تصمیمگیران کلان کشور قرار ندارد؟
❓و چرا وضعیت در هر دو سوی مسیر سلامت—هم ارائهدهندگان خدمات و هم بیماران نیازمند درمان—تا این اندازه آشفته و شکننده است؟
▫️ پاسخ پیچیده نیست: دولت بر خلاف وعدههای پیشین مبنی بر مهار قیمت دارو، چتر حمایتی خود را برداشته و تخصیص ارز ترجیحی را محدود کرده است. در نتیجه دارو به شدت گران شده و شرکتهای پخش نیز دارو را تنها به صورت نقدی در اختیار داروخانهها میگذارند؛ این در حالی است که سازمانهای بیمهگر —که بخش عمده بار مالی نسخهها را بر دوش دارند— با تأخیرهای ششماهه و گاه یکساله مطالبات را میپردازند. حتی سهمی که دولت در قالب طرحهای حمایتی پس از حذف یارانه دارو تقبل کرده بود نیز با تأخیر پرداخت میشود.
▫️ پای صحبت مسئولان آزمایشگاهها که بنشینید، حکایت تعویق در پرداختها به مراتب طولانیتر است. وضعیت در مطبها و سایر مراکز درمانی از این هم فراتر رفته و تأخیر در پرداخت همان سهم اندکِ ویزیت گاه از یک سال فراتر میرود.
▫️ اما این تمام ماجرا نیست؛ در سوی دیگر میدان، یعنی سمت بیماران، ماجرای سلامت بسیار دردناکتر است:
جهش قیمت داروها، خروج شمار زیادی از اقلام ضروری از پوشش بیمه، و نایاب شدن داروهای حیاتی، فشار مضاعفی را بر دوش مردم گذاشته است.
🔹 امروز پرسش بنیادین ما کادر درمان —که در زمان خدمترسانی نباید دغدغهای جز جان بیمار داشته باشیم— از مسئولان این است:
❓چرا سلامت جامعه در اولویت تصمیمگیران کلان کشور قرار ندارد؟
❓و چرا وضعیت در هر دو سوی مسیر سلامت—هم ارائهدهندگان خدمات و هم بیماران نیازمند درمان—تا این اندازه آشفته و شکننده است؟
پایان پیام/
https://www.pezeshkanoghanoon.ir/p/ZXuS