به گزارش پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)،  در سال ۱۹۹۹، اولین بار بیماری نیپا بعد از یک طغیان در خوک ها و انسان ها در مالزی و سنگاپور شناسایی شد. در طی این طغیان، خفاش ها ویروس نیپا را به خوک ها منتقل کردند. افرادی که با خوک ها در تماس نزدیک بودند نیز بیمار شدند. در طی این طغیان ۳۰۰ بیمار مبتلا و بیش از ۱۰۰ مورد مرگ انسانی گزارش شد. 

طغیان های نیپا تنها در بنگلادش، هند، مالزی، فیلیپین و سنگاپور گزارش شده است. اما خفاش های میوه خوار ناقل ویروس نایپا در تمام آسیا، اقیانوسیه جنوبی و استرالیا وجود دارند. 

۲۶ ژانویه ۲۰۲۶ توسط مقامات هند، دو مورد بیمار مبتلا به نیپا در بنگال غربی که هر دو از پرسنل یک مرکز بهداشتی بوده و در اواخر دسامبر ۲۰۲۵ با هم درتماس بودند گزارش شده است. همچنین در تاریخ ۳ فوریه ۲۰۲۶، یک مورد مرگ تایید شده عفونت ویروس نیپا از بخش راجشاهی بنگلادش به سازمان بهداشت جهانی گزارش شد که این بیمار سابقه سفر نداشته اما سابقه مصرف شیره خام خرما را داشت. 

بیماری نیپا می تواند بصورت مننژیت یا انسفالیت با علائم شدید نظیر گیجی و تشنج تظاهر یابد و موارد بیماری طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت به کما و مرگ منجر شوند. میزان مرگ و میر بیماری نیپا بین ۴۰ تا ۷۵ درصد بسته به سویه ویروس است. 

به گزارش وبدا، در حال حاضر هیچ دارو یا واکسن مجاز برای بیماری نیپا وجود ندارد. با این حال مراقبت‌های حمایتی اولیه می‌تواند بقای افراد را بهبود بخشد. سازمان بهداشت جهانی خطر ناشی از بیماری نیپا را در سطح محلی متوسط و در سطح ملی، منطقه‌ای و جهانی کم ارزیابی می‌کند.