به گزارش پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)، یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد این روش غیرتهاجمی می‌تواند پاسخ ایمنی بدن را از حالت التهاب طولانی‌مدت به سمت ترمیم بافت هدایت کند و راهکاری بدون استفاده از دارو برای بهبود روند ترمیم ارائه دهد.

به نقل از ساینس‌دیلی، یک گروه پژوهشی که تمرکز خود را بر ماکروفاژها قرار داده است؛ دریافته که سلول‌های تخصصی سیستم ایمنی که هم در ایجاد التهاب و هم در ترمیم بافت نقش دارند، می‌توانند به امواج فراصوت کم‌شدت پیوسته واکنش نشان دهند.

پس از آسیب، بدن ما ماکروفاژهای التهابی موسوم به M۱ را برای پاکسازی بافت‌های آسیب‌دیده و ماکروفاژهای ترمیم‌کننده موسوم به M۲ را برای حمایت از بازسازی و بهبود جذب می‌کند. غلبه طولانی‌مدت ماکروفاژهای دفاعی می‌تواند محیطی التهابی ایجاد کند که به آرتروز پس از آسیب منجر می‌شود.

در حالت M۱، ماکروفاژها با ایجاد التهاب به مقابله با آسیب یا عفونت کمک می‌کنند، اما فعالیت طولانی‌مدت آن‌ها می‌تواند به بافت‌های سالم نیز آسیب بزند. در مقابل، ماکروفاژهای شبیه M۲ از ترمیم و بازسازی بافت حمایت می‌کنند.

تغییر جهت ماکروفاژها به سمت حالت شبیه M۲ اهمیت زیادی دارد، زیرا می‌تواند التهاب مزمن را کاهش دهد و هم‌زمان روند ترمیم مفاصل آسیب‌دیده را تقویت کند. یافته‌ها نشان می‌دهد امواج فراصوت کم‌شدت پیوسته ممکن است با تقویت پاسخ ترمیمی ماکروفاژها، این تعادل را دوباره برقرار کند.

التهاب مزمن یکی از عوامل اصلی در شکل‌گیری آرتروز پس از آسیب است.

آرتروز پس از آسیب تا حدی به دلیل التهاب پایدار ایجاد می‌شود؛ التهابی که توانایی ترمیم بافت را محدود کرده و روند تخریب مفصل را سرعت می‌بخشد.

تیم پژوهشی به دلیل ماهیت غیر دارویی و غیرتهاجمی امواج فراصوت کم‌شدت پیوسته، به بررسی این روش علاقه‌مند شده است؛ زیرا این فناوری می‌تواند رفتار سلول‌های ایمنی را تنظیم کرده و محیط مناسب‌تری برای ترمیم مفصل ایجاد کند.

برای بازسازی شرایط واقعی داخل یک مفصل آسیب‌دیده، پژوهشگران به جای استفاده از روش‌های معمول آزمایشگاهی برای ایجاد التهاب، از قطعات فیبرونکتین استفاده کردند؛ مولکول‌هایی که هنگام تجزیه بافت آسیب‌دیده تولید می‌شوند.

این روش مدلی ایجاد کرد که شباهت بیشتری به محیط زیستی ایجادشده پس از آسیب مفصل دارد.

پژوهشگران همچنین ترنسکریپتومیکس (مطالعه گسترده فعالیت ژن‌ها) را با یک روش پیشرفته محاسباتی به نام خوشه‌بندی تفاضلی ترکیب کردند. این روش به جای بررسی تک‌تک ژن‌ها، گروه‌هایی از ژن‌ها را شناسایی می‌کند که رفتارشان به‌صورت هماهنگ تغییر می‌کند و تصویر جامع‌تری از واکنش سلول‌های ایمنی به درمان با امواج فراصوت ارائه می‌دهد.

پژوهشگران دریافتند که امواج فراصوت کم‌شدت پیوسته، نشانگرهای زیستی مرتبط با التهاب را کاهش داده و در مقابل، نشانگرهای مربوط به حالت ترمیمی ماکروفاژهای شبیه M۲ را افزایش می‌دهد.

اگرچه این پژوهش هنوز تنها در آزمایشگاه انجام شده است، نتایج نشان می‌دهد فناوری‌های غیر دارویی و غیرتهاجمی در آینده ممکن است بتوانند رفتار سلول‌های ایمنی را تغییر دهند و روند بهبود پس از آسیب‌های مفصلی را تقویت کنند.

پژوهشگران معتقدند این فناوری می‌تواند در آینده بخشی از درمان‌هایی باشد که برای کند کردن پیشرفت آرتروز و بهبود بازیابی پس از آسیب‌های مفصلی طراحی می‌شوند. / ایسنا