مدیران سازمان از بدنه جامعه پزشکی فاصله دارند
پزشکان و قانون: روزی که نامه شما به همراه 11 نفر دیگر (که بعدا بر تعدادشان افزوده شد، به دست رسانه‌ها رسید، برخی از رسانه‌ها تعبیر «کلید خوردن استیضاح رئیس کل سازمان» را به کار بردند. صرف نظر از اینکه استیضاح از جمله اختیارات مجمع عمومی هست یا نه، آیا چنین هدف و انگیزه‌ای در پس زمینه ذهنتان وجود دارد؟

چنگیزی: اولا که شخص بنده به هیچ عنوان هدفم از امضای نامه، استیضاح نبوده و نیست. هدف ما طرح سوال و اعتراضاتی بود که نسبت به عملکرد معاونت‌های سازمان داشتیم. دوما کسانی که بحث استیضاح را مطرح می‌کنند متاسفانه اطلاعاتشان درباره قوانین سازمان کامل نیست. استیضاح رئیس کل سازمان نظام پزشکی فقط در ید اختیار شورای عالی است. کاری هم ندارم که این قانون خوب است یا بد است ولی به هر حال تنها راه استیضاح، این است که دو سوم اعضای شورای عالی درخواست کنند تا بعد از آن تازه برود برای طرح استیضاح. بنابراین استیضاح کلاً منتفی است. بنده که اصلاً چنین هدفی نداشته و نخواهم داشت و اصلا طرح چنین مباحثی را به صلاح نمی‌دانم و بعید می‌دانم که بقیه امضاکنندگان هم چنین هدفی داشته باشند ولی این را هم در نظر داشته باشید که به هر‌حال صدای اعضای جامعه پزشکی هم باید از طریقی به گوش مسئولین سازمان برسد.

 

پزشکان و قانون: بسیار خوب. اصلا هدفتان از نوشتن و امضای این نامه چه بود؟

چنگیزی:‌ در مورد اینکه چرا این نامه نوشته شد باید بگویم که ما از معاونت‌های سازمان خیلی بیش از این انتظار داشتیم و داریم. در موضوعاتی مثل «مالیات» و «تعرفه» ما معتقدیم که معاونت مربوطه نتوانست به خوبی عمل کند. هرچند که دوستان می‌گویند این مسائل مصوبه مجلس است ولی باز هم این ضعف معاونت‌های ما را نشان می‌دهد. به هر حال معاونت‌های پارلمانی و فنی ما باید در زمان تصویب قوانین به موقع ورود پیدا می‌کردند و وقتی که معاون فنی و نظارت ما خودش را قوی‌ترین معاون سازمان قلمداد می‌کند، بالاخره باید در زمان طرح این مسئله در مجلس این آقایان ورود می‌کردند و جلوی این کار را می‌گرفتند و اعتراض می‌کردند که چرا مثلاً نصب کارتخوان باید فقط برای جامعه پزشکی تبدیل به قانون شود. بنابراین عمدتاً ما درباره عملکرد معاونت‌ها اعتراض داشتیم.

 

پزشکان و قانون: در کنار موضوع «مالیات» جامعه پزشکی و داستان پرماجرای ثبت کارتخوان، یکی از موضوعات دیگری که اسم بردید، بحث «تعرفه» بود که در دولت به تصویب می‌رسد. بیشتر توضیح می‌فرمایید که انتقاد مشخص شما از سازمان نظام پزشکی چیست؟

چنگیزی: اعتراض کلی همه امضاکنندگان این نامه در بحث تعرفه این بود که چگونه ممکن است تعرفه به گونه‌ای افزایش پیدا کند که هتلینگ بیمارستان‌های خصوصی افزایش قابل توجهی داشته باشد ولی K حرفه‌ای پزشکان بدون افزایش باشد و یا حتی گاها با کاهش مواجه شود. این مسئله برمی‌گردد به نوع تعامل معاونت‌های سازمان با تصمیم‌گیرندگان. به هر حال هرچند که ما در اقلیت قرار داشتیم ولی می‌توانستیم اصرار و ابرار کنیم و مهم‌تر اینکه انتقاد ما این است که اگر آن زمان اینها زود قبول نمی‌کردند، ما اعتراضات خود را علنی می‌کردیم و تعرفه‌های واقعی را با صدای بلند اعلام می‌کردیم تا جامعه بداند که تعرفه‌های امروز یک پزشک عدد دیگری است و اگر به هر دلیلی تعرفه‌ای که تصویب شده خیلی کمتر از عدد واقعی است ولی مردم باید این را بدانند که پزشک دارد سوبسید می‌دهد.

اگر دقت کنید می‌بینید تنها چیزی که در این کشور افزایش نداشته، حقوق‌ها و تعرفه ویزیت و خدمات پزشکی است. کمااینکه یک عددی هم به عنوان هزینه تمام شده توسط کمیته مربوطه در نظام پزشکی احصا شد که ما نسبت به همین موضوع هم انتقاد داشتیم. یعنی انتقاد ما این بود که شما حتی نسبت بر روی همان عددی که احصا شد هم محکم نایستادید و آن را اعلام عمومی نکردید. درصورتی که ما انتظار داشتیم آن عدد (که حداقل هزینه تمام شده بود و تازه برای به دست آوردن تعرفه، باید سود منطقی و منصفانه ارائه‌کننده خدمت هم به آن اضافه می‌شد) اعلام می‌شد که متاسفانه این اتفاق نیفتاد و در نتیجه قاطبه جامعه پزشکان، هم در مورد مالیات و هم در مورد تعرفه اعتراض داشتند و نامه‌نگاری این دفعه، درواقع اعلام علنی‌تر همان اعتراض‌ها بود.

 

پزشکان و قانون: در متن نامه، با صراحت از «تغییر سریع در جایگاه معاونت فنی و نظارت» سخن به میان آمده است. لطفا در این مورد هم توضیح بدهید. 

چنگیزی: خواسته برکناری معاونت فنی و نظارت سازمان که به نوعی در این نامه مطرح شده، البته ممکن است خواسته همه نباشد ولی با توجه به اینکه ایشان 8 سال است که در این معاونت هستند به نوعی می‌شود گفت هرچه داشته‌اند ارائه کرده‌اند و با توجه به سابقه فعالیت‌های دولتی ایشان، به نظر می‌رسد که در این سمت و به عنوان نماینده یک صنف و در بزنگاه‌هایی که باید از حقوق جامعه پزشکی دفاع کنند، اسیر رودرواسی می‌شوند و به‌هرحال نمی‌توانند انتظارات را برآورده کنند. به همین علت برآورد ما این است که شاید اگر یک نیروی جدید و یک فکر نو به کار گرفته شود که توانایی‌های جدیدی داشته باشد و بتواند حرف جامعه پزشکی را بشنود و انتقادات را هم قبول کند این می‌تواند مثمر‌ ثمر باشد.

 

پزشکان و قانون: وقتی درباره «قبول انتقادات» سخن می‌گویید، آهنگ کلامتان تاکیدی‌تر می‌شود. همینطور است یا برداشت من اشتباه است؟

چنگیزی: بله برداشتتان درست است. عدم پذیرش انتقادات، واقعا یکی از انتقادات مهم ما است. بالاخره درست است که ایشان در جایگاه معاونت سازمان قرار دارد ولی لازم است انتقاداتی که از طرف جامعه پزشکی و افراد دیگر نسبت به او مطرح می‌شود را هم بشنوند و قبول کنند. اینکه شخصی، خودش را عالم‌تر از دیگران بداند و همواره بر گفته‌ها و خواسته‌های خود پافشاری کند، در دنیای امروز آنچنان پذیرفتنی نیست. بالاخره خیلی از دوستان حتی آنهایی که جزو ارکان سازمان هم نبوده‌اند ولی به هر حال جزو اعضای سازمان نظام پزشکی هستند، در گذشته اعتراضات و حتی پیشنهادات خیلی خوبی داشته و مطرح کرده‌اند که متاسفانه این پیشنهادات و انتقادات توسط معاونت‌های سازمان شنیده نشد؛ یا بهتر است بگوییم فقط شنیده شد.

البته باید به این موضوع هم توجه داشته باشیم که انتخاب معاونین جزو اختیارات رئیس کل است و به‌هر‌حال رئیس کل را نمی‌شود تحت فشار قرار داد که چه کسی را به عنوان معاون خود انتخاب کند و چنین مسئله‌ای جزو اختیارات مجمع نیست. ولی وقتی یک مسئله‌ای تبدیل به خواست عمومی می‌شود، ماجرا فرق می‌کند. جامعه پزشکی، فقط ما ۲۰۰ نفر عضو مجمع‌عمومی نیستیم بلکه جامعه پزشکی چیزی حدود ۳۰۰ هزار نفر عضو دارد که اگر در بطن آنها حضور داشته باشید - که متاسفانه معاونت‌های سازمان ما در بطن آنها نیستند و با بدنه جامعه پزشکی فاصله دارند- متوجه خواهید شد که اعتراضات و خواسته‌های جامعه پزشکی چه مواردی هستند.

 

پزشکان و قانون: به بحث عملکرد «روابط عمومی» بپردازیم. چون این موضوع هم در یکی از بندهای نامه تصریح شده بود. 

چنگیزی: بله یکی از بندهای نامه درباره روابط عمومی سازمان است که البته اعتراض‌های اصلی ما در ارتباط با عملکرد داخلی روابط عمومی است. بالاخره احساس ما این است که روابط عمومی سازمان تبدیل به بلندگوی افراد خاصی شده، برخی افراد بدون مجوزهای لازم استخدام شده‌اند، بدون رعایت ضوابط سازمانی احکامی مانند حکم ریاست، مدیریت و سرپرستی صادر شده است و ... که ما به اینها اعتراض داریم. از طرفی یک‌سری هزینه تراشی‌هایی انجام شده است که البته شاید از نظر دوستان روابط عمومی هزینه‌تراشی نباشد ولی همانطور که عرض کردم مشکل اصلی ما بیشتر همان عملکرد داخلی روابط عمومی است.

 

پزشکان و قانون: یکی از سوالاتی که در این یکی دو روز مطرح شده این است که چگونه در عین حال که به عملکرد روابط عمومی معترض هستید، در همین نامه اذعان کرده‌اید که در این حوزه، «افزایش تحرک و فعالیت» به چشم می‌خورد. این دو چگونه با هم جمع می‌شوند؟

چنگیزی: در ارتباط با عملکرد روابط عمومی بالاخره ما هم به «کیفیت» و هم به «کمیت» کارها توجه می‌کنیم و بین این دو تفاوت قائل هستیم. بله فعالیت‌ها روابط عمومی از نظر کمی، افزایش پیدا کرده ولی مهم است که این فعالیت‌ها در چهارچوب قانون، ضوابط، وظایف این حوزه و شأن جامعه پزشکی باشد. به عنوان مثال یکی از انتقادات این است که چرا هر روز تعدادی از سلبریتی‌ها باید بیایند و برای ما پیام بدهند؟ مگر ما پزشک سرشناس کم داریم؟ مگر پروفسور و جامعه‌شناس کم داریم که لازم باشد برای رساندن یک پیام از چهره‌های مشهور مانند هنرپیشه‌ها و ورزشکاران استفاده کنیم؟ ما فکر می‌کنیم هنوز هم حرف‌ها و کلیپ‌های پزشکان و اعضای جامعه پزشکی می‌تواند خیلی عمیق‌تر و تاثیر‌گذار‌تر از حرف‌های سلبریتی‌ها باشد. بالاخره دوستان باید این را در نظر بگیرند که وقتی سایت و کانال سازمان نظام پزشکی در اختیار آنها قرار داده شده، باید از افرادی در این کانال استفاده شود که در میان عموم جامعه پزشکی مقبولیت داشته باشند و چه بهتر که پیام‌های ما از زبان چهره‌های علمی تاثیر گذار کشور شنیده شود.

 

پزشکان و قانون: و سخن پایانی؟

چنگیزی: من بار دیگر تاکید می‌کنم که حداقل هدف شخص من از امضای این نامه مطلقا استیضاح نبوده ولی درمورد عملکرد دوستان انتقادات جدی وجود دارد. از طرفی مجمع عمومی قبلی هم به علت بیماری کرونا برگزار نشده بود و بنابراین لازم بود که این سخنان به طریقی به گوش مسئولین سازمان برسد. البته یکی دیگر از گلایه‌های ما هم درمورد همین برگزار نشدن مجمع قبلی است که به دلیل شیوع بیماری، اعضا از گردهمایی حضوری محروم شدند ولی امروز دیدیم که در شرایطی که ما پزشکان، دیگران را از برگزاری هر نوع تجمع منع می‌کنیم، خودمان (هرچند با رعایت فاصله‌گذاری) زیر یک سقف جمع می‌شویم و جشن روز پزشک برگزار می‌‌کنیم که این هم در نوع خودش عجیب است. 

پایان پیام/

مطالب مشابه