از ماست که بر ماست
جناب آقای دکتر جانبابایی 
معاون محترم درمان وزارت بهداشت

عرض سلام
پس از مطالعه چند باره نامه شماره ۴۰۰/۱۵۰۱۲د مورخه ۹۹/۸/۱۹ شما، سوالاتی مطرح است.

اول اینکه چگونه پزشکان وصاحبان موسسات درمانی را برخلاف قانون به شهروند درجه یک (کسیکه بعلت احتمال ابتلا یا سرایت کورونا برای تمدیدپروانه نیاز به مراجعه حضوری به دانشگاه ندارد) و شهروند درجه ۲ (  کسیکه برخلاف شهروند درجه یک، ظاهرا خطرات سرایت و ابتلا به کورونا برای او از نظر معاون درمان ابدا مهم نیست و تحت هر شرایطی باید طبق روال معمول قبل از دوران کورونا باید به دانشگاهها مراجعه کند) تقسیم کرده اید؟ 
آیا مشاوران و مدیران زیر مجموعه شما از مفهوم تبعیض، درک درستی دارند؟
ایا میدانید کلیه شهروندان در برابرقانون برابرند؟

دوم: خیلی مشتاقیم بدانیم اگر در دستورالعمل جنابعالی بجای پزشکان درمانگر، می نوشتند متخصصان انکولوژی، از اینکه یک سازمان حاکمیتی بین شما و دیگر پزشکان تبعیض قائل شده و برای سلامت شما ابدا اهمیتی مشابه سایر همقطاران درنظر نگرفته، چه احساسی داشتید؟
دوست داشتید به کارشناسی که متن چنین نامه تبعیض آمیزی را تهیه کرده و مسئولی که آنرا امضا و ابلاغ کرده چه بگویید؟

سوم: چطور ممکن است معاون درمان که بعنوان فرد مسئول درمان آحاد افراد مملکت  باید بسیار مسئولانه تر از همه ارکان و ادارات کشور مدافع حفظ سلامت سربازان سلامت  در مقابل احتمال سرایت و ابتلا بیماری کادر درمان و بخصوص مراکز درمان اعتیاد که در بحبوحه کورونا با پرخطرترین بیماران درمعرض ابتلا روبروهستند، باشد، اینگونه بی محابا دستوری صادر کند که مخاطرات کورونا را برای بیش از ۱۰هزار پزشک درمانگر نادیده بگیرد؟

نیک میدانیم و میدانید که اگر مسئولان کشور خود را موظف به پاسخگویی به افکار عمومی درقبال عملکرد و دستوراتشان بدانند، هیچگاه سوالات مطروحه در گروههای مجازی بی پاسخ نمی ماند.

اگر شما از آن دسته مسئولان غیرپاسخگو نیستید، مزید امتنان است دلایل خود را در این خصوص به سمع و نظر همگان برسانید.

با احترام
پزشک درمانگر اعتیاد و به تعبیرشمایکی از شهروندان درجه ۲ کشور و از بد حادثه دانش آموخته حقوق
شهرام شمس
۲۸ آبان ۹۹

پایان پیام/

3 نظر

مطالب مشابه