سازمان جهانی بهداشت اعلام کرد: در طول یک حادثه هسته‌ای، ید رادیواکتیو ممکن است به شکل یک توده یا ابر در محیط آزاد شود و سپس خاک، سطوح، غذا و آب را آلوده کند. این ماده ممکن است روی پوست و لباس افراد بنشیند و منجر به مواجهه خارجی با تشعشعات (پرتوگیری خارجی) شود. ید رادیواکتیو رسوب‌کرده بر روی پوست را می‌توان از طریق شستشو با آب گرم و صابون پاکسازی کرد.

بر اساس این گزارش، در صورتی که ید رادیواکتیو استنشاق شود (برای مثال از یک ابر رادیواکتیو) یا بلعیده شود (برای مثال از طریق غذا، شیر یا آب آلوده)، منجر به مواجهه داخلی با تشعشعات (پرتوگیری داخلی) می‌شود.

سازمان جهانی بهداشت تأکید کرد: وقتی ید رادیواکتیو وارد بدن می‌شود، به دلیل مسیر بیوکینتیک طبیعی ید در بدن انسان، به همان روشی که ید پایدار غیررادیواکتیو تجمع می‌یابد، در غده تیروئید تجمع پیدا می‌کند.

گفتنی است: این مجموعه پرسش و پاسخ در ده بخش تنظیم شده و قرار است طی ده روز، هر روز یکی از پرسش‌های کلیدی درباره استفاده از یدید پتاسیم در فوریت‌های هسته‌ای منتشر شود.