سواد سلامت به طور مستقیم بر توانایی افراد برای حفظ سلامتی تاثیر می‌گذارد و این در حالی است که بر اساس پژوهش‌های انجام شده، سواد سلامت جامعه ایرانی در سطح مطلوبی قرار ندارد و باید توجه کرد که مسئولیت ارتقای این توانمندی فقط بر دوش وزارت بهداشت نیست و در واقع باید آن را اقدامی بین بخشی بدانیم و برای آن هزینه کنیم.

گزارش های میدانی و هشدارهای متخصصین عفونی، حکایت از این واقعیت دارد که موارد ابتلا به HIV در کشور به سرعت در حال افزایش است.

کمبود انسولین و فرسودگی تجهیزات پزشکی برای بیماران دیابتی می‌تواند تاثیرات و آسیب‌های جدی به سلامتی این افراد وارد کند. دیابت یک بیماری مزمن است که به کنترل دقیق قند خون نیاز دارد و عدم دسترسی به درمان‌های مناسب می‌تواند مشکلات قابل توجهی ایجاد کند.

ویروس اچ‌پی‌وی عامل زگیل تناسلی که در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به سرطان دهانه رحم شود، طی سال‌های اخیر به طرز نگران‌کننده‌ای در ایران گسترش یافته است. با این حال عدم اطلاع‌رسانی مناسب و نبود آمار دقیق از شیوع این ویروس، آگاهی عمومی را محدود کرده و مانع از اقدامات پیشگیرانه از جمله واکسیناسیون همگانی شده است. کارشناسان سلامت بر ضرورت واکسیناسیون گسترده و اصلاح سیاست‌های بهداشتی تاکید دارند.

دو کشته و ۱۳ مجروح شدید. این خلاصه اتفاقاتی است که برای پزشکان و پرستاران از پاییز سال گذشته تاکنون رخ داده است، اتفاقاتی که در رسانه‌های رسمی منتشر شده. وزارت بهداشت آمار رسمی ندارد، در سازمان نظام پزشکی هم اطلاعاتی درباره میزان ضرب‌و‌شتم پزشکان در دست نیست. پرستاران هم همین وضعیت را دارند.

طرح افزایش ظرفیت پزشکی،‌ بدون توجه به سیاست‌های کلی سلامت و آمایش‌های سرزمینی و بدون در نظر گرفتن امکانات و زیرساخت‌های لازم برای ماندگاری این نیروها، صرفاً به تامین نیروی انسانی برای کشورهای خارجی منجر می‌شود!

شیوع تب دنگی در برخی از مناطق جنوب شرقی کشور، زنگ خطر را برای دست اندرکاران نظام سلامت به صدا درآورده است.

نتایج رصد و پایش ویروس‌های در گردش بیماری‌های حاد تنفسی در کشور نشان می‌دهد که"رینوویروس‌ها" با ۱۶.۱ درصد در راس ویروس‌های در گردش در کشور هستند.

افزایش ظرفیت پزشکی در مقطع عمومی خبری بود که در سال ۱۴۰۰ توسط رئیس جمهور سابق برای اجرا ابلاغ شد و بسیاری از کارشناسان نظام سلامت این مصوبه را آسیب زا می‌دانستند و از طرفی عده‌ای دیگر با استدلال کمبود پزشک، بر آن دمیدند و بر خلاف نظر ارکان مختلف حوزه سلامت این مصوبه به صورت ناقص اجرایی شد.

همزمان با هفته ملی پیشگیری از دیابت، متولیان نظام سلامت زنگ خطر سونامی دیابت در کشور را به صدا درآورده‌اند. با وجود افزایش نرخ ابتلا به دیابت به ۱۴ درصد از جمعیت، ۶۹ درصد از بیماران کنترل درمان موثر ندارند و تنها نیمی از مبتلایان موفق به کنترل مطلوب قند خون خود شده‌اند. این وضعیت بحرانی، در کنار روند صعودی تعداد مبتلایان که سالانه نیم میلیون نفر به آن اضافه می‌شود، بار مضاعفی بر نظام سلامت تحمیل کرده و ضرورت اقدامات فوری در آگاهی‌رسانی و مدیریت دیابت را بیش از پیش آشکار می‌کند.

دیابت بیش از ۵۳۷ میلیون نفر از مردم جهان را تحت تاثیر قرار داده و افزایش شیوع آن در سال‌های اخیر این بیماری را به بزرگترین اپیدمی تاریخ تبدیل کرده است و تخمین زده می‌شود که تا سال ۲۰۵۰، حدود ۱.۳ میلیارد نفر به دیابت نوع ۲ مبتلا خواهند شد.

فوت هفتاد بیمار دیالیزی بر اثر تزریق با سرنگ آلوده، اگر همچنان وجدانی را برنمی‌آشوبد، باید هم به مسئولیت‌پذیری حضرات دارویی فاتحه خواند و هم به بی‌اثرشدن وجدان عمومی تاسف خورد.

سال ۶۵ نرخ باروری زنان «میانگین تعداد فرزندانی که یک زن به دنیا می‌آورد» ۶/۳درصد بود اما طی سال‌های اخیر روند کاهشی داشته و اکنون به ۱/۶ رسیده است.

برنامه «پزشک خانواده» که از سال‌ها قبل به عنوان یکی از سیاست‌های اجرایی حوزه سلامت کشور تلقی می‌شود، همچنان در محاق است و معلوم نیست چه زمانی طلسم این برنامه شکسته و اجرا خواهد شد.

درحالی که سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس مدعی فوت ۷۰ بیمار دیالیزی شده است رئیس سازمان غذا و دارو از ارجاع پرونده این ماجرا به قوه قضاییه خبر می‌دهد.