کارشناسان علوم آزمایشگاهی با جمعیت حدود ۵۰ هزار نفر اسکلت اصلی آزمایشگاه‌های تشخیص طبی را تشکیل می‌دهند اما شرایط کار برای آنها قدری سخت و دشوار است و از همین موضوع به شدت گلایه دارند.

در حالی‌که رئیس سازمان غذا و دارو وجود «مافیای دارو» را در کشور انکار می‌کند و تخلفات را امری قابل کنترل و وابسته به تفاوت نرخ ارز می‌داند اما رضا جباری نایب‌رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با استناد به گزارش‌های نهادهای امنیتی و نظارتی وجود شبکه‌ای مافیایی و ساختارمند را قطعی می‌داند که در تمامی حلقه‌های زنجیره دارو از واردات تا توزیع و فروش ریشه دوانده است.

مرگ مغزی نقطه‌ای از پایان است که می‌تواند آغاز یک زندگی جدید باشد. هر ساله تعداد زیادی از ایرانیان بر اثر سوانح رانندگی دچار مرگ مغزی می‌شوند، اما کمبود فرهنگ اهدای عضو و موانع مختلف اجتماعی و فرهنگی مانع استفاده کامل از اعضای این افراد برای نجات جان دیگران می‌شود.

مطالبات در حوزه علوم آزمایشگاهی ابعاد مختلفی دارد اما یکی از مهم‌ترین بخش‌های آن که منجر به ایجاد چالش‌های بسیاری شده حضور افراد با رشته‌های متفرقه در این حوزه است، نیروهای غیرمتخصص در آزمایشگاه‌های کشور جذب شده‌اند و شرایط نابسامانی رقم زده‌اند.

مشاور وزیر بهداشت ضمن بیان اینکه ۳۰ همت بودجه برای اجرای پزشک خانواده در سال ۱۴۰۴ اختصاص داده شده گفت: با این بودجه اجرای سراسری برنامه پزشک خانواده ممکن نیست.

در پی تشدید مشکلات معیشتی و شغلی جمعی از دستیاران پزشکی با راه‌اندازی کارزاری خطاب به وزیر بهداشت و کمیسیون بهداشت مجلس، خواستار رسیدگی فوری به شرایط دشوار دوره رزیدنتی شدند. آنان با انتقاد از شیفت‌های طاقت‌فرسا، حقوق پایین و آینده شغلی مبهم نسبت به تداوم بی‌توجهی مسئولان هشدار دادند.

افزایش بی‌رویه تعرفه‌ خدمات آمبولانس‌های خصوصی و نبود نظارت کافی بیماران را در شوک فرو برده است.

آمارهای متفاوتی درباره خودکشی رزیدنت‌ها و مقایسه آن با میزان خودکشی در میان سایر اقشار جامعه مطرح است که برخی آمار آن را بیشتر و برخی کمتر اعلام می‌کنند، اما یک تفاوت جدی میان خودکشی در میان رزیدنت‌ها با دیگر اقشار جامعه وجود دارد، اینکه کمتر پیش می‌آید خودکشی یک کارگر یا دیگر اقشار ضعیف‌تر جامعه در تیتر اخبار برای خودش جا باز کند، در صورتی که یک رزیدنت با این رخداد تلخ به زندگی خود پایان دهد قطعاً به تیتر خبری رسانه‌ها تبدیل می‌شود.

بروز کمبودهای دارویی در کشور دلایل مختلفی دارد که برخی مواقع تصمیمات غیرکارشناسی ما باعث می‌شود دچار «کمبود ساختگی» شویم.‌

نظام سلامت کشور در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی روبه‌رو بوده که از مهم‌ترین آنها می‌توان به آشفتگی در حوزه مدیریت هزینه‌های ‌حوزه سلامت اشاره کرد. کاهش سهم سلامت در تولید ناخالص ملی وفشارهای اقتصادی ناشی از تورم در سال های اخیر باعث شده تا حدود۶۰ درصد هزینه‌های درمانی ازجیب مردم تامین شود.

رفتارهای غیرمعمولِ افرادی که دارای اوتیسم هستند متاسفانه به ابزاری بدل شده تا جامعه به راحتی آنها را قضاوت کند. در این میان محکوم کردن والدین به درست تربیت نکردن فرزندان اوتیسمی باعث انزواگزینیِ خانواده از جامعه می‌شود و آنها را تحت فشار قرار می‌دهد.

تصمیم غیرمنتظره برای حذف برندهای ژنریک از سامانه نسخه‌نویسی تامین اجتماعی، موجی از نگرانی را در میان بیماران و پزشکان ایجاد کرده است. این اقدام که بدون اطلاع‌رسانی شفاف انجام شده نه‌تنها بیماران مبتلا به بیماری‌های خاص را در یافتن داروی مورد نیازشان با مشکل مواجه کرده بلکه دست پزشکان را در تجویز گزینه‌های درمانی مناسب بسته است. کارشناسان حوزه سلامت هشدار می‌دهند که این سیاست می‌تواند به اختلال در درمان بیماران، افزایش بازار سیاه دارو و کاهش اعتماد به داروهای داخلی منجر شود.

براساس آمارهای سازمان جهانی بهداشت بیش از ۱۰درصد جمعیت جهان از بیماری مزمن کلیه رنج می‌برند و داده‌های وب‌سایت s‌tatis‌ta هم نشان می‌دهد که ایران با ۱۰.۹۲۴بیمار در هر ۱۰۰هزار نفر در رتبه پنجم جهانی ۱۵کشور منتخب در یک مطالعه جهانی قرار دارد.

یک بیمار سرطانی می‌گوید: از زمان روی کار آمدن دولت جدید، وضعیت آن‌ها در زمینه دسترسی به دارو و درمان نه تنها بهتر نشده، بلکه بدتر هم شده است.

اگر مشکلات دهان و دندان به موقع درمان نشوند، ممکن است عواقب آن برای سلامت مادر و جنین جدی‌تر باشد.