به گزارش پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)، دکتر کتایون نجفی‌زاده با اشاره به تاریخچه اهدای عضو در کشور و اقدامات انجام‌شده در این زمینه از سال ۱۳۷۹، به برگزاری ۲۲ دوره جشن نفس نیز اشاره کرد و درباره تفاوت مرگ مغزی و کما توضیح داد: مرکز تنفس در ساقه مغز قرار دارد. در مرگ مغزی، مغز متلاشی می‌شود و خون‌رسانی به آن اتفاق نمی‌افتد و هیچ‌گونه بازگشتی برای فرد وجود ندارد؛ اما در کما امکان بازگشت فرد وجود دارد.

وی ادامه داد: بنابراین، در بیماران دچار مرگ مغزی لازم است خانواده فرد برای اهدای اعضا سریع تصمیم بگیرند و در این زمینه باید فرهنگ‌سازی لازم صورت گیرد.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان با اشاره به آمار تصادفات و موارد مرگ مغزی در کشور، اظهار کرد: متأسفانه سالانه حدود ۲۰ هزار نفر در کشور به دلیل تصادفات جان خود را از دست می‌دهند و حدود پنج تا هشت هزار نفر نیز در سال دچار مرگ مغزی می‌شوند. بر این اساس، حدود ۲۵۰۰ تا چهار هزار عضو قابل اهدا وجود خواهد داشت؛ این در حالی است که تعداد اهدای عضو در کشور سالانه حدود هزار مورد است.

نجفی‌زاده با اشاره به وجود ۲۷ هزار بیمار نیازمند عضو پیوندی در کشور، گفت: متأسفانه روزانه حدود ۱۰ تا ۱۲ بیمار نیازمند عضو، به دلیل نرسیدن عضو پیوندی جان خود را از دست می‌دهند.

او با اشاره به وضعیت اهدای عضو و بیماران در فهرست انتظار پیوند، افزود: به جز کلیه که امکان اهدای آن از سوی فرد زنده به بیمار نیازمند وجود دارد، درباره اکثر اعضای بدن از جمله قلب، کبد، ریه، لوزالمعده و روده، امکان اهدای عضو از فرد زنده وجود ندارد و باید اهداکننده‌ای وجود داشته باشد که دچار مرگ مغزی شده باشد؛ یعنی فردی که فوت کرده، اما با دستگاه‌ها و داروها، قلب او برای چند روز همچنان می‌تپد.

وی با بیان اینکه کاهش آمار مرگ مغزی می‌تواند بر وضعیت بیماران نیازمند پیوند تأثیر بگذارد، گفت: با توجه به افزایش جمعیت، معمولا آمار پیوند نیز رو به افزایش است، اما اگر آمار اهدای عضو کاهش پیدا کند، نتیجه آن این خواهد بود که تعداد بیشتری از بیماران حاضر در فهرست انتظار پیوند، جان خود را از دست می‌دهند. معنای این صحبت‌ها این نیست که ما دوست داریم کسی دچار مرگ مغزی شود؛ بلکه مسئله این است که از حدود چهار هزار مورد مرگ مغزی مناسب برای اهدای عضو در سال، تنها حدود هزار نفر به اهدای عضو می‌رسند و حدود دو تا سه هزار نفر دیگر، اعضای سالم خود را با خود به زیر خاک می‌برند.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان با اشاره به تعداد اعضای قابل اهدا در بدن هر انسان، توضیح داد: هر انسان هشت عضو قابل اهدا دارد. حتی اگر فرض کنیم خانواده فرد دیرتر رضایت داده و در نتیجه تنها سه عضو او قابلیت اهدا داشته باشد، باز هم با حداقل شش هزار عضو سالم انسانی مواجه هستیم که خاکسپاری می‌شوند؛ این در حالی است که از سوی دیگر، روزانه ۱۰ تا ۱۲ نفر از بیماران نیازمند پیوند، به دلیل نرسیدن عضو پیوندی در فهرست انتظار جان خود را از دست می‌دهند.

وی در یک کارگاه آموزشی اهدای عضو که از سوی یک شرکت دارویی برگزار شد، صحبت می‌کرد، با تأکید بر اینکه این وضعیت منطقی نیست، افزود: چنین شرایطی در هیچ جای دنیا منطقی نیست؛ به‌ویژه در کشوری که فرهنگ آن، فرهنگ ایثار است. با توجه به کادر درمانی قوی و فرهنگ ایثارگری مردم کشورمان که همواره در مشکلات دست به دست یکدیگر می‌دهند، باید برای اصلاح این وضعیت اقدام کنیم.

وی تأکید کرد: همان‌طور که گفتم، خواسته ما این نیست که کسی دچار مرگ مغزی شود و امیدواریم چنین اتفاقی رخ ندهد. در همین راستا، انتظار داریم مسوولان تمام تلاش خود را برای بهبود وضعیت جاده‌ها، ارتقای کیفیت خودروها و فراهم شدن شرایط بهتر انجام دهند تا اساساً مرگ مغزی اتفاق نیفتد؛ اما اگر چنین اتفاقی رخ داد، باید شرایط به‌گونه‌ای باشد که فرد به اهدای عضو برسد و بیماران نیازمند پیوند بتوانند از این فرصت بهره‌مند شوند.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان در ادامه با اشاره به اهمیت تأمین داروهای بیماران پیوندی پس از انجام عمل پیوند، اظهار کرد: همان‌طور که می‌دانید، عضو پیوندی برای بدن، عضوی بیگانه محسوب می‌شود و در نهایت ممکن است از سوی سیستم ایمنی بدن دفع شود. سیستم ایمنی بدن بسیار قوی و هوشمند است و اگر متوجه وجود یک عضو بیگانه در بدن شود، حتماً برای دفع آن اقدام می‌کند؛ بنابراین باید از داروهایی استفاده کنیم که مانع دفع عضو پیوندی شوند.

وی با تأکید بر اهمیت کیفیت و ثبات داروهای پیوندی، توضیح داد: داروهای پیوند مانند آنتی‌بیوتیک نیستند که بگوییم اگر یک نوع از آن پاسخ نداد یا در دسترس نبود، می‌توانیم از آنتی‌بیوتیک دیگری استفاده کنیم. این داروها مشخص و خاص هستند و کیفیت آنها باید بالا و ثابت باشد.

نجفی‌زاده ادامه داد: این‌طور نیست که بیمار امروز از یک برند دارویی استفاده کند و فردا به دلیل نبود آن، سراغ برند دیگری برود. اگر سطح دارو در بدن بیمار کاهش پیدا کند، عضو پیوندی که برای بدن ناشناخته است، شناسایی و دفع می‌شود. به همین دلیل باید تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا وضعیت بیماران پس از پیوند، پایدار و باثبات باشد و آنها همواره نگران این نباشند که ممکن است داروی مورد نیازشان به دستشان نرسد.

مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان با اشاره به مسئولیت اجتماعی شرکت‌های دارویی در کشورهای مختلف، اظهار کرد: شرکت‌های دارویی در کشورهای مختلف همواره مسئولیت اجتماعی دارند و معمولاً تلاش می‌کنند از راه‌های مختلف به بیماران کمک کنند. البته در ایران شرایط تا حدودی متفاوت است؛ چراکه بر اساس آنچه ما مشاهده کرده‌ایم، شرکت‌ها صرفاً به انجام یک کار اداری و رسمی بسنده نمی‌کنند، بلکه خودشان درگیر تهیه داروی بیماران می‌شوند و تلاش می‌کنند به هر شکل ممکن، روند دسترسی بیماران به دارو را تسهیل کنند. این شرکت‌ها تلاش می‌کنند بیماران بتوانند به ساده‌ترین روش ممکن، با پایدارترین وضعیت و با بهترین کیفیت به داروهای مورد نیاز خود دسترسی داشته باشند. افتخار می‌کنیم که شرکت مربوطه در ایران نیز همواره در کنار بیماران پیوندی بوده و به بهترین شکل به آنها کمک کرده و تلاش داشته است روند دسترسی این بیماران به دارو را تسهیل کند.