به آینده سلام کن
سكانداران سلامت كشور، آگاهانه بخش خصوصي درمان را به سراشيبي سقوط سوق مي دهند و اگر ترس از بيكاري بخشي از جامعه در ميان نباشد، فرمان را كنده و آجري بر روي گاز مي فشارند تا كار هرچه سريعتر به سرانجام برسد.


برنامه ها از پيش مشخص شده است. آينده سلامت كشور در اختيار "پدر خواندگان دارو و تجهيزات" و "مال سازانِ درمان" خواهد بود.در اين ميان وظيفه دانشگاههاي علوم پزشكي نيز در تربيت "كارمند متخصصاني " باز تعريف مي شود كه رضايت اين سرمايه داري نوين و آينده دار را تضمين خواهند كرد.

سازمان صنفي نظام پزشكي كه نقش هميشگي مظلوم ناتوان را بازي مي كند، حداكثر به غُرهاي زير پوستي و محكوم كردن بسنده خواهد كرد و اگر بيم آن رود كه در سايه سنگين فشار اقتصادي از اين جماعت نجيب صدايي هماهنگ شنيده شود، با نطقي از جناب پزشكيان يا سرمقاله اي در سايت آقاي توكلي و يا برنامه اي سفارش شده پيرامون ماليات و كارتخوان در نطفه خفه خواهد شد.


مفهوم عدالت دچار تغيير شده است؛ اگر نمي توان گرهي از مشكلات معلمان و كارگران و بازنشستگان گشود، بايد پزشكان را به زير كشاند. قشر نخبه و توانمندي كه در روزگاري نه چندان دور، فارغ از دغدغه هاي مالي تنها به كسب دانش و مهارت مي انديشيد، اينك نگران كمترين هاست تا در جنگل تورم و گراني فرصت بقا را از دست ندهد.پزشكان جواني كه تازه فارغ التحصيل مي شوند، نه تنها مجال خريد محل كار خويش را نخواهند يافت، بلكه از توانايي اجاره آن نيز بي نصيب خواهند ماند.


در شرايطي كه واحد پولي اقتصاد كشور در حوزه هاي ملك و خودرو به ميليون تغيير يافته است، تعرفه درمان به ريال تعيين مي شود. اينكه چگونه مي توان اين خرده هاي صد تومان و دويست توماني را داد و يا گرفت، طنز تلخي است كه گريه و خنده را در كنار هم نشانده است.


به آينده اقتصاد اين كشور سلام مي‌كنم؛

آينده‌اي كه راس هرم آن در اختيار دلالان و سفته بازان و رانتخواران بي‌هنري خواهد بود كه بر اربابان معرفت و دانش ِ اين مرز و بوم حكمراني خواهند كرد.


پایان پیام/

مطالب مشابه