خطرات پنهان مسمومیت با فلزات سنگین در محصولات آرایشی و بهداشتی سنتی
عضو هیات علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به احتمال وجود فلزات سنگین در برخی محصولات آرایشی و بهداشتی سنتی، تاکید کرد: طبیعی بودن یک فرآورده، تضمینی برای ایمنی آن نیست و مصرف محصولات فاقد مجوز میتواند سلامت افراد را در معرض خطر قرار دهد.
به گزارش پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)، دکتر «مرضیه راشدینیا» متخصص سمشناسی و عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، با بیان اینکه بسیاری از افراد محصولات سنتی را به دلیل منشأ طبیعی آنها بیخطر میدانند، گفت: برخی فرآوردههای آرایشی و بهداشتی سنتی ممکن است حاوی فلزات سنگینی مانند سرب، جیوه، آرسنیک و کادمیوم باشند که مصرف مداوم آنها میتواند در بلندمدت سلامت افراد را تهدید کند.
وی با اشاره به برخی از این فرآوردهها افزود: سرمههای سنتی، برخی رنگهای موی گیاهی، تاتوهای گیاهی، پودرهای سنتی مورد استفاده برای پوست و برخی کرمهای روشنکننده فاقد مجوز، از جمله محصولاتی هستند که در صورت تولید غیراستاندارد یا استفاده از مواد اولیه نامناسب، احتمال آلودگی آنها به فلزات سنگین وجود دارد.
دکتر راشدینیا با تأکید بر اینکه مسمومیت ناشی از فلزات سنگین معمولاً بهصورت تدریجی و بدون علائم واضح بروز میکند، اظهار کرد: این مواد میتوانند در اثر مصرف مکرر از طریق پوست یا مخاط جذب شده و به مرور زمان در بدن تجمع یابند؛ موضوعی که خطر بروز عوارض مزمن را افزایش میدهد.
این عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی شیراز، نبود برچسب استاندارد و مجوزهای بهداشتی معتبر در برخی محصولات سنتی را از مهمترین عوامل افزایش خطر برای مصرفکنندگان دانست و تصریح کرد: طبیعی یا معدنی بودن یک ماده، بهتنهایی نشاندهنده ایمن بودن آن نیست و بسیاری از فلزات سنگین نیز منشأ طبیعی دارند.
وی با اشاره به نقش داروسازان در ارتقای آگاهی عمومی، افزود: آموزش مبتنی بر شواهد و آگاهیبخشی درباره انتخاب محصولات دارای مجوز، میتواند نقش مؤثری در پیشگیری از مصرف فرآوردههای پرخطر داشته باشد و در صورت مشاهده علائم مشکوک به مسمومیت مزمن، مراجعه به پزشک برای بررسیهای تخصصی ضروری است.
دکتر راشدینیا در پایان تأکید کرد: استفاده از محصولات آرایشی و بهداشتی دارای مجوز و استاندارد، مهمترین راهکار برای کاهش خطر مواجهه با فلزات سنگین است و لازم است باور نادرست «طبیعی بودن مساوی بیخطر بودن است» با نگاه علمی و آگاهانه جایگزین شود.
پایان پیام/
نظر خود را بنویسید