در دهه‌های گذشته‌، حقوق و مزایا بر حسب شغل و شرح وظایف آن تعیین می‌شد ولی مدیریت نوین امروزه بر اهمیت شاغل بر شغل و توانایی‌های فردی افراد تاکید دارد، چرا که آورده افراد برای هر سیستمی متشکل از تخصص‌، زمان و مهمتر از همه اعتبار است. در مورد افراد با سطح تخصص و اعتبار بالا اهمیت این موضوع صد چندان شده و نباید از ‌دید تصمیم‌گیران بیمارستان مغفول بماند...

نیروی انسانی به عنوان سرمایه پایدار و مزیت رقابتی بی‌نظیر هر بیمارستانی محسوب شده و جذب نیروهای انسانی مناسب یکی از‌ مهمترین قدم‌ها در موفقیت‌های آینده هر بیمارستان است.

تامین نیروی انسانی و تعیین نقش ها ،اختیارات و مسئولیت ها بر اساس استاندارهای مدیریتی مانند ایزو۹۰۰۱، ایزو۱۴۰۰۱ و ایزو ۴۵۰۰۱ جزو الزامات مدیریت هر ساختاری است که تدوین آن با انتخاب مدیرعامل توسط هیات مدیره و یا هیات موسس آغاز شده و به طور معمول ادامه آن بر عهده مدیرعامل بیمارستان خواهد بود.

منابع انسانی همان طور که از نام آن پیداست در کنار زمین، ساختمان و تکنولوژی، یکی از منابع و سرمایه های پایدار بیمارستان ها محسوب شده و نباید به آن از دیدگاه "هزینه" نگریسته شود.

برای مدیریت صحیح یک بیمارستان خیریه و یا خصوصی یا سایر مدل های بیمارستانی موجود در کشور که وابسته به نهادهای مردمی یا دولتی خاص هستند‌. مدیریت بیمارستان باید ارکان این قدرت را به خوبی شناخته و ضمن تعامل موثر با سایر اضلاع این ارکان واقعیت های موجود را به خوبی پذیرا باشد.

تاریخچه بیمارستان در جهان ریشه کلمهhospital را باید در واژه یونانی hospitium جستجو کرد،که به مکان هایی برای استراحت زائران اماکن مقدس مسیحیان در خاورمیانه اطلاق میشده که توسط کشیشان تاسیس و اداره می‌شده وبه تدریج در کنار این خدمات برای توسعه و تبلیغ دین و نهاد مذهب مسیحیت به مراقبت از بیماران فقیر نیز می‌پرداختند...

با تغییر ناگزیر پارادایم اقتصادی حاکم بر کشور لاجرم حرکت به سمت اقتصاد مالیاتی آغاز گردید. تصور بسیاری از افراد این است که با رفع تحریم‌ها دوباره مالیاتها به دست فراموشی سپرده شده و به پارادایم اقتصاد نفتی بازخواهیم گشت. اما آینده عرضه و تقاضای نفت در جهان حقیقت دیگری را مطرح می‌کند. بطور خلاصه باید عرض کنم، ما باید به این تغییر پارادایم عادت کرده و آن را بپذیریم و در این مسیر ضروریست پزشکان به عنوان قشر فرهیخته و اعضاء دهکهای بالای درآمدی کشور (و طبعا یکی از اهداف شناخته شده جهت اخذ مالیات) بلافاصله دانش مالیاتی و اقتصادی خود را ارتقاء داده و پیشاپیش تغییرات شگرف اکوسیستم اقتصادی کشور را رصد کنند.

ناقوس گسترش بی‌کاری و کاهش رضایت شغلی در رشته‌های علوم پزشکی دیرزمانی است که به صدا درآمده است و با این روند افزایش ظرفیت، باید منتظر گسترش دامنه بی‌کاری به سمت رشته‌های اصلی علوم تجربی یا سیل گسترده‌تر مهاجرت باشیم. مسئولیت وضعیت فعلی و آتی متوجه مسئولان برنامه‌ریز "اگر بخواهیم خوش‌بین باشیم و نگوییم مدیران سودانگار" و نمایندگان مجلس به‌عنوان قانون‌گذار است. قوانین کوتاه‌اثر، سردرگمی مدیران و راه‌حل‌های مقطعی، شرایط فعلی را ایجاد کرده است.

در قسمت‌های اول و دوم یادداشت «جامعه‌ای پر از طرح‌های نافرجام» گفته شد که برای آغاز هر کاری، به چند فاکتور ساده نیاز است: هدف، ابزار، نقشه. در بررسی و واکاوی نسخه ۰۲ طرح پزشک خانواده به عنوان یکی از دو طرح ماژور حوزه سلامت، به «هدف» و «ابزار» این طرح اشاره شد. در قسمت پایانی این نوشتار، به فاکتور «نقشه» می‌پردازیم...

در قسمت قبلی یادداشت «جامعه‌ای پر از طرح‌های نافرجام» گفته شد که برای آغاز هر کاری، به چند فاکتور ساده نیاز است: هدف، ابزار، نقشه. در بررسی و واکاوی نسخه ۰۲ طرح پزشک خانواده به عنوان یکی از دو طرح ماژور حوزه سلامت، به هدف این طرح اشاره شد. در این نوشتار، به فاکتور «ابزار» می‌پردازیم...

مجموعه این سه فاکتور، در یک پروتکل تعریف می‌شود که در کشور ما با نام «طرح» به تولید و ابلاغ می‌گردد. در یک سلسله یادداشت ۳ قسمتی، قصد دارم برآوردی فشرده و در عین حال منسجم، از میزان موفقیت و چرایی موفقیت یا عدم موفقیت احتمالی "«طرح پزشک خانواده شهری ۰۲» داشته باشیم...

با این شرایط، ورشکستگی و فروپاشی نظام بهداشت و درمان به ما فرصت تصمیم‌گیری نمی‌دهد بلکه ناگهان بر سر ما آوار می‌شود. زمانی که آنچه ما economic reserve می‌نامینم exhaust شود collapse به سرعت در ادامه می‌آید. با ادامه شرایط فعلی آنچه به همراه خواهد آمد نمی‌تواند جز فروپاشی اقتصاد بهداشت و درمان یا فروپاشی اخلاق کادر دخیل باشد...

تعریف سازمان ملل متحد از بلایای طبیعی نشان می‌دهد به طور پیش فرض یک فاجعه طبیعی سبب اختلال در مدیریت جوامع محلی می‌شود و آنها به تنهایی قادر به پاسخگویی و مدیریت بحران نیستند و باید ظرفیت ملی و بعضاً فراملی را برای مدیریت بحران به کار بست؛ این موضوع تنها مشکل مدیریت در ایران نیست و باید واقعگرایانه به آن نگریست.

باتوجه به اصل محرمانگی اطلاعات شخصی بیماران‌، خارج کردن پرونده‌های پزشکی از مراکز درمانی‌، آن هم به شکلی که اخیرا در برخی بازرسی‌ها می‌بینیم امری خلاف قانون و برهم‌زننده امنیت رابطه پزشک و بیمار است. در صورت عدم رضایت بیمار برای تماس تلفنی با وی‌، هرگونه تماس با بیمار غیرقانونی است اما متاسفانه در برخی موارد بازرسان با تلفن بیماران تماس می‌گیرند تا پرونده درمانی وی را در کلینیک درمان اعتیاد چک کنند و این موضوع بارها باعث اختلافات خانوادگی و دعواهای بین بیمار و پزشک با عنوان عدم رعایت اصل محرمانگی اطلاعات بیماران توسط پزشک معالج شده است...

از سوی دیگر با پروتکل ‌جدید بازرسی دانشگاه از مراکز درمانی‌، فقط طی چندماه اخیر چندین مرکز درمان اعتیاد پلمپ و بسیاری کسر سهمیه دارویی شده‌اند؛ آن‌هم به دلایلی که اکثرا غیرقابل رفع نیست. وقتی سیستم بازرسی به جای توجه به اثرگذاری درمانگران بر بیماران در مشاوره ‌ها‌‌ صرفا به دنبال شمارش پوکه و دارو و نصب تعرفه و حضور فیزیکی کارکنان و مسائلی از این دست است، آیا جایی برای کار اساسی و بنیادین برای مشاوره‌ها می‌ماند؟...