ماما برای طبابت تربیت نشده است
▫️ با احترام به همکاران محترم، به نظر میرسد در این بحث، یک موضوع اساسی با «حق ایجاد دفتر کار» خلط شده است. ▫️ پرسش اصلی این نیست که ماما چه خدماتی میتواند ارائه دهد؛ پرسش این است که ماما اساساً برای چه منظوری در نظام سلامت تربیت میشود؟
▫️ ماما برای ارائه خدمات مامایی، مراقبت، آموزش، حمایت از مادر، مراقبت از بارداریهای کمخطر، شناسایی عوامل خطر و ارجاع بهموقع تربیت میشود؛ نه برای طبابت مستقل و ایجاد یک مسیر موازی با پزشکی.
▫️ مامایی یک حرفه ارزشمند و ضروری در نظام سلامت است، اما ارزش و اهمیت آن زمانی به بهترین شکل محقق میشود که جایگاه آن در تیم سلامت، مراکز بهداشتی، مراکز درمانی و بیمارستانها بهدرستی تقویت شود؛ جایی که ماما بتواند در کنار پزشک، پرستار و سایر اعضای تیم سلامت، نقش واقعی و مؤثر خود را ایفا کند.
▫️ درواقع، دفتر کار مامایی، محل طبابت نیست و نباید بهتدریج به «مطب مامایی» و محلی برای ارائه خدماتی با ماهیت پزشکی تبدیل شود. عنوان «دفتر کار» نباید موجب تغییر ماهیت حرفهای آن شود.
▫️ ماما طبیب نیست و آموزش و صلاحیت حرفهای او با پزشک متفاوت است. بنابراین، همانگونه که از پزشک انتظار میرود در حیطه آموزش و صلاحیت حرفهای خود فعالیت کند، از ماما نیز انتظار میرود در حدود صلاحیت حرفهای مامایی باقی بماند.
▫️ این موضوع به هیچوجه به معنای کماهمیت دانستن حرفه مامایی نیست؛ برعکس، احترام به حرفه مامایی یعنی پذیرفتن جایگاه واقعی و تخصصی آن، نه سوق دادن آن به سمت طبابت.
▫️ نگرانی ما از آنجا آغاز میشود که تحت عنوان «استقلال حرفهای»، اقداماتی مانند تشخیص و درمان بیماریهای زنان، درمانهای تخصصی ناباروری، تجویز داروهای تخصصی و پیچیده، مداخلات مرتبط با یائسگی و هورموندرمانی، اقدامات زیبایی و سایر مداخلاتی که نیازمند دانش و آموزش پزشکی است، به تدریج در برخی دفاتر کار مامایی مطرح یا انجام شود کمااینکه گزارشاتی دراین زمینه است و سلامت زنان تحت الشعاع قرار گرفته است.
▫️ اگر چنین اتفاقی رخ دهد، دیگر بحث بر سر «حق فعالیت حرفهای ماما» نیست؛ بحث بر سر ورود یک حرفه به حوزه حرفهای دیگر و شکلگیری طبابت خارج از مسیر آموزش پزشکی است.
▫️ از سوی دیگر، اگر واقعاً هدف، ارتقای سلامت زنان و پیشگیری است، بهترین راه، تقویت حضور ماما در شبکه بهداشت، مراکز جامع سلامت، درمانگاهها و بیمارستانها و فراهم کردن امکان همکاری مؤثر او با متخصص زنان و زایمان است؛ نه تشویق به توسعه مطبگونه دفاتر کار مامایی.
▫️ ما بهعنوان انجمن متخصصین زنان و زایمان، از حضور مؤثر و توانمند ماما در نظام سلامت حمایت میکنیم؛ اما حمایت از ماما به معنای حمایت از طبابت مامایی نیست.
طبابت مسیر مشخص تحصیل دارد و نیاز به تحصیلات آکادمیک پزشکی دارد
▫️ همکاری میان پزشک و ماما زمانی معنا و اثربخشی واقعی دارد که مرزهای حرفهای روشن باشد:
ماما؛ مراقبت، آموزش، پیشگیری، حمایت و ارجاع در حدود صلاحیت حرفهای پزشک، تشخیص و درمان بیماری، تصمیمگیری پزشکی و مدیریت موارد نیازمند مداخله پزشکی و تخصصی.
▫️ در نهایت، باید به جای ایجاد مسیرهای موازی، تلاش کنیم نظام سلامت را به گونهای سامان دهیم که هر عضو تیم سلامت در جایگاه واقعی خود قرار گیرد و از ظرفیت او در همان جایگاه به بهترین شکل استفاده شود.
▫️ تقویت جایگاه ماما، از نظر ما، به معنای تبدیل دفتر کار به مطب نیست؛ به معنای تقویت جایگاه واقعی مامایی در نظام سلامت است.
و این تفکیک روشن، بیش از آنکه دفاع از یک حرفه باشد، دفاع از ایمنی بیمار، کیفیت مراقبت و سلامت زنان است.
▫️ مامایی یک حرفه ارزشمند و ضروری در نظام سلامت است، اما ارزش و اهمیت آن زمانی به بهترین شکل محقق میشود که جایگاه آن در تیم سلامت، مراکز بهداشتی، مراکز درمانی و بیمارستانها بهدرستی تقویت شود؛ جایی که ماما بتواند در کنار پزشک، پرستار و سایر اعضای تیم سلامت، نقش واقعی و مؤثر خود را ایفا کند.
▫️ درواقع، دفتر کار مامایی، محل طبابت نیست و نباید بهتدریج به «مطب مامایی» و محلی برای ارائه خدماتی با ماهیت پزشکی تبدیل شود. عنوان «دفتر کار» نباید موجب تغییر ماهیت حرفهای آن شود.
▫️ ماما طبیب نیست و آموزش و صلاحیت حرفهای او با پزشک متفاوت است. بنابراین، همانگونه که از پزشک انتظار میرود در حیطه آموزش و صلاحیت حرفهای خود فعالیت کند، از ماما نیز انتظار میرود در حدود صلاحیت حرفهای مامایی باقی بماند.
▫️ این موضوع به هیچوجه به معنای کماهمیت دانستن حرفه مامایی نیست؛ برعکس، احترام به حرفه مامایی یعنی پذیرفتن جایگاه واقعی و تخصصی آن، نه سوق دادن آن به سمت طبابت.
▫️ نگرانی ما از آنجا آغاز میشود که تحت عنوان «استقلال حرفهای»، اقداماتی مانند تشخیص و درمان بیماریهای زنان، درمانهای تخصصی ناباروری، تجویز داروهای تخصصی و پیچیده، مداخلات مرتبط با یائسگی و هورموندرمانی، اقدامات زیبایی و سایر مداخلاتی که نیازمند دانش و آموزش پزشکی است، به تدریج در برخی دفاتر کار مامایی مطرح یا انجام شود کمااینکه گزارشاتی دراین زمینه است و سلامت زنان تحت الشعاع قرار گرفته است.
▫️ اگر چنین اتفاقی رخ دهد، دیگر بحث بر سر «حق فعالیت حرفهای ماما» نیست؛ بحث بر سر ورود یک حرفه به حوزه حرفهای دیگر و شکلگیری طبابت خارج از مسیر آموزش پزشکی است.
▫️ از سوی دیگر، اگر واقعاً هدف، ارتقای سلامت زنان و پیشگیری است، بهترین راه، تقویت حضور ماما در شبکه بهداشت، مراکز جامع سلامت، درمانگاهها و بیمارستانها و فراهم کردن امکان همکاری مؤثر او با متخصص زنان و زایمان است؛ نه تشویق به توسعه مطبگونه دفاتر کار مامایی.
▫️ ما بهعنوان انجمن متخصصین زنان و زایمان، از حضور مؤثر و توانمند ماما در نظام سلامت حمایت میکنیم؛ اما حمایت از ماما به معنای حمایت از طبابت مامایی نیست.
طبابت مسیر مشخص تحصیل دارد و نیاز به تحصیلات آکادمیک پزشکی دارد
▫️ همکاری میان پزشک و ماما زمانی معنا و اثربخشی واقعی دارد که مرزهای حرفهای روشن باشد:
ماما؛ مراقبت، آموزش، پیشگیری، حمایت و ارجاع در حدود صلاحیت حرفهای پزشک، تشخیص و درمان بیماری، تصمیمگیری پزشکی و مدیریت موارد نیازمند مداخله پزشکی و تخصصی.
▫️ در نهایت، باید به جای ایجاد مسیرهای موازی، تلاش کنیم نظام سلامت را به گونهای سامان دهیم که هر عضو تیم سلامت در جایگاه واقعی خود قرار گیرد و از ظرفیت او در همان جایگاه به بهترین شکل استفاده شود.
▫️ تقویت جایگاه ماما، از نظر ما، به معنای تبدیل دفتر کار به مطب نیست؛ به معنای تقویت جایگاه واقعی مامایی در نظام سلامت است.
و این تفکیک روشن، بیش از آنکه دفاع از یک حرفه باشد، دفاع از ایمنی بیمار، کیفیت مراقبت و سلامت زنان است.
پایان پیام/
نظر خود را بنویسید
9 نظر
ناشناس
۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۸:۱۶
از منظر حقوق پزشکی ❎اینکه دفتر کار مامایی ذاتاً نباید محل ارائه خدمت بالینی باشد. ماده ۵ آییننامه دقیقاً برای «دفاتر کار» وظایف مشخص تعیین کرده و حتی تجویز داروهای مجاز و تزریقات در دفتر کار را با شرایطی مجاز دانسته است حفظ مرزهای صلاحیت حرفهای، دوطرفه است؛ هم ماما نباید وارد حیطه پزشکی بالینی خارج از صلاحیت شود و هم نباید صلاحیتهای قانونی و حرفهای مامایی در خدمات بالینی پزشکی به صرف پزشک نبودن، نادیده گرفته شود.
ناشناس
۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۷:۰۵
دوستان عزیز ماما آشفته نشید چرا دوست دارید پزشک باشید حقیقتا تا موقعی که ایران بودم مشکل همین بود دخالت های خطرناک ماما و ...در امور درمان و تشخیص الان در استرالیا به قدری این موضوع حل شده هست که وقتی به همکارانم میگم در ایران ماما مستقل دفتر کار داره از تعجب شاخ درمیارن
ناشناس
۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۷:۰۲
چیزی به اسم زایمان کم خطر نداریم
سوسن کیانی
۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۰:۰۲
. عدد حدود ۱۵٪ در منابع WHO به این مفهوم اشاره دارد که بخشی از زنان در دوران بارداری یا زایمان دچار عارضهای میشوند که میتواند نیازمند مراقبت تخصصی یا مداخله پزشکی باشد. اما این با این گزاره متفاوت است که: «۱۵٪ بارداریها پرخطرند و ۸۵٪ آنها حتماً باید فقط توسط ماما اداره شوند.» WHO چنین تقسیمبندی عددی و الزامآوری را بهعنوان یک استاندارد جهانی اعلام نکرده است. حتی راهنمای ۲۰۲۵ WHO صراحتاً میگوید اجرای مدل مامایی باید با توجه به شرایط هر کشور انجام شود و **به تعداد و کیفیت ماماهای آموزشدیده، نظام ارجاع، مقررات، امکانات و همکاری بینرشتهای وابسته است.**
سوسن کیانی
۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۳:۴۱
جمله ی سزارین باید۱۰-۱۵ درصد باشد ، یک جمله ی قدیمی و مریوط به سال۱۹۸۵ میباشد موضع اخیرWHO این است که سزارین باید اندیکاسبون داشته باشدو معتقد است نرخ ثابتی را برای کشورها و بیمارستلنها نباید تعیین کرد در سال۲۰۱۸امار سزارین در دنیا۲۱ درصد بوده و پیش بینی میشود تا سال۲۰۳۰ به سی درصد برسد
ناشناس
۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۲:۱۸
متخصصین زنان از مامایی دست بکشند!!! طبق جدیدترین آمار WHO, فقط ۱۵ درصد زایمانها پرخطر می شوند( که نیاز به مداخله متخصص زنان است) و ۸۵ درصد زایمانها کم خطر هستند که طبق ICMو جدیدترین مدلهای مراقبتی مامایی WHO, این ۸۵ درصد باید توسط ماما زایمان طبیعی فیزیولوژیک انجام دهند. بدون مداخله متخصص زنان
ناشناس
۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۸:۴۷
درود زایمان کمخطر رو ماما تشخیص میده!!!! زایمان کم خطر حین زایمان پرخطر شد مسئولیت رو ماما می پذیرد؟؟؟ درمان در پزشکی حساب ۲×۲=۴ هست؟؟؟ ۴سال درس خواندن در پرسه درمان مساوی ۱۵سال هست که راحت با جان بیماران بازی میکنید!!!!!
ناشناس
۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۷:۰۶
متخصصین زنان مداخله گری های خود را فراموش نکنند: 1)دخالت در امور مامایی 2) انجام سونوگرافی در مطبها 3)تضعیف body image زنان جامعه با جراحی های تشویقی لابیاپلاستی و پرینه و ... 4) زیر پا گذاشتن قانون جوانی جمعیت با افزایش سزارینهای اختیاری و....
ناشناس
۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۶:۵۵
متخصصین زنان هم لطفا از زایمانهای کم خطر دست بکشند و مامایی نکنند!!!! بیاییم یکبار برای همیشه به این مرزبندی ها پایبند شویم. زایمانهای کم خطر را به ماماها بسپارید، مراقبتهای بارداری کم خطر را به ماما بسپارید مثل کشورهای موفق در نظام سلامت، اجازه دهید مردم مسیر ارجاع را طی کنند