نهضت سوادنیاموزی
گروه پزشکان و قانون؛

آنچنان که ‌از شواهد و قرائن بر‌می‌آید، نهضتی جدی در بین صاحب‌منصبان و صاحب‌نامان به راه افتاده که بهتر است به آن «نهضت سوادنیاموزی» لقب دهیم. 
اظهار کلمات عجیب و بی‌تناسب و کم‌عمق از افرادی که نام و عناوین بزرگ را یدک می‌کشند، بیشتر شبیه یک نهضت فراگیر شده است ولی با این فرق که انگار نوعی از روند عامدانه در آنها برای تعارض با آگاهی و دانستن وجود دارد.

آقای رئیس جمهور با خروج از احترام، شأن جلسه مجلس و وظیفه قانونی خود پزشکان را مورد شماتت قرار می‌دهند، بدون اینکه چیزی از حوزه وظایف کادر درمان بدانند و تقسیم وظایف در بین آنان را متوجه شده باشند.

عضو هیئت رئیسه مجلس آقای امیرآبادی در پیش چشم میلیون‌ها بیننده، آماری را که مسئول قانونی مالیات در کشور ارائه می‌دهد را منکر شده و آمارهای یک کارشناس نامعلوم و بی‌نام و نشان و بی‌آدرس را به جای آن جلوه می‌دهد و آن هم با یک ناترازی 10 برابری که هیچ آدم عاقلی نمی‌تواند این میزان بی‌تناسبی را تصور کند، چه رسد که بپذیرد.

جناب آقای دکتر ملک حسینی در مراسم تجلیل از خودشان در حین کنگره‌ای علمی بدون توجه به شأن کنگره و بدون آنکه توجه نمایند که به کار بردن بعضی کلمات بار حقوقی و قانونی دارد، عده‌ای از پزشکان را به علت حق مسلم‌شان در نحوه انتخاب نوع خرج‌کرد درآمد مشروع و قانونی خود، «خائن» خطاب می‌کنند. 

و در آخرین اتفاق از این دست، نماینده دائم‌الرئیس خانه کارگر بدون اینکه حتی نگاهی به جداول مقایسه‌ای بکند، پرداخت از جیب را با تعرفه معادل می‌نماید چون تفاوت آنها را به واقع نمی‌داند که ممکن است تعرفه‌ای حتی پایین باشد ولی پرداخت از جیب در آن بالا باشد و بالعکس. 

این سطح از بی‌توجهی‌ها و غفلت‌های بیش از حد را نمی‌توان یک‌سره به شرایط زمان و مکان و خستگی و ... مرتبط دانست و بیش از هر چیز ریشه در نوعی «سوادناآموختگی» دارد.
اینکه صاحب‌منصبان و صاحب‌نامان ما تا این حد در استفاده از کلمات بدون تعمّق در جایگاه و موقعیت و معنی و صحت و قانونی بودن سخن خود رها و یله باشند، چیزی بیش از حس قدرت را نمود می‌دهد و آن نداشتن سواد سخن گفتن است.

جای تأسف عمیق است که این «نهضت سوادنیاموزی» در سخن گفتن را از جانب کسانی شاهد هستیم که انتظار می‌رود بیش از همه شهروندان دیگر این آب و خاک سواد سخن گفتن دقیق، محترمانه و قانونی را داشته باشند.
و تأسف آورتر آنکه این‌گونه سخنگویی بی‌سوادانه، سرنوشت و حال و آینده گروهی حرفه‌ای مانند پزشکان را تعیین و تبیین می‌کند.

وای برما...

پایان پیام/

مطالب مشابه