توصیه می‌شود وزارت محترم بهداشت با هماهنگی با سازمان نظام پزشکی ‌اولا در برنامه آموزش رزیدنتی طاقت فرسای منحرف شده به سمت بیگاری تجدید‌نظر کرده و دغدغه‌های اقتصادی و فشار‌های نامتناسب روحی را برای این امیدهای آینده کشور کاهش دهند و وقت آنها را بیشتر در جهت آموزش بهتر و مستقیم‌تر از اساتید تنظیم کنند و ثانیا با تعدیل در شرایط کاری و اهمیت بیشتر به رشته‌های پایه پزشکی و رفع انحصار رشته‌های فوق و فلو از آنها و تعدیل در اجرت خدمات حیاتی آنها و در نظر گرفتن ضرایب قابل توجه در کارانه برای خدمت در مناطق محروم، شوق ادامه تحصیل و ماندگاری در این رشته‌های ضروری و حیاتی را افزایش دهند...

رادیولوژیست و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در یاداشتی که در روزنامه شرق هفتم شهریور منتشر کرد به نکات مهمی در خصوص نصب کارتخوان در مطب پزشکان اشاره کرده است که در ادامه این نوشتار تقدیم می شود.

وقتی آرام‌ترین نوع اعتراض (‌پزشکان متخصص رادیولوژی‌) ‌در مقابل وزارت که از نوع تجمع بود توسط سیستم تحمل نشد و با خشونت و دستگیری همراه گردید، به نقطه عطفی در گسست اجتماعی پزشکان از قانون‌گذاران صنفی و سازمان‌های صنفی تبدیل شد. این گسست با ادامه روند تخریب این فرهیخته‌ترین قشر ادامه یافت‌ و در نهایت در هنگام اعمال قوانین عجیب مالیاتی جدید خود را نشان داد...

بند ۸ مصوبه اخیر ستاد مبارزه با مواد مخدر که به تایید رئیس‌جمهور رسیده‌، می‌تواند به گواهی اساتید درمان اعتیاد‌، کارشناسان دلسوز و درمانگرانِ خط مقدم مبارزه با اعتیاد‌، فاجعه بیافریند و مثل بلایی که ترامادول و ریتالین بر نسل جوان کشور آوردند ، دودمان آیندگان را به باد دهد و باعث برباد رفتن تمام دستاوردهای موفق دو دهه اخیر در پیشگیری از ریختن میلیارها تومان پول به جیب مافیای مواد و دارو‌، کنترل اعتیاد تزریقی و نیز بیماری‌های ناشی از تزریق مشترک مانند ایدز و هپاتیت شود...

این روزها پزشکان به شدت آماج حملات تهمت‌ها و حتی دشنام‌های جورواجور توسط افراد خود‌کم‌بین و حسود که به هر دلیل نتوانسته‌اند جایگاه اجتماعی مناسبی بدست آورند، قرار گرفته‌اند. آنچه عامل اصلی حسادت قرار گرفته، به‌نظر نمی‌رسد جز جایگاه اجتماعی و احترام پزشکان در جامعه باشد...

روز پزشک نمی‌خواهم؛ مگر نه این است که بهترین هدیه به من، دیدن بهبود بیماران است؟ من نامیدن روزی به نام پزشک را نمی‌خواهم تا با این ترفند بازیچه کلاهبرداران و سیاست‌بازان قرار گیرم. اصلا چرا باید یک روز در سال روز پزشک باشد؟ پزشک بودن روز و شب نمی‌شناسد. لحظه به لحظه‌ها متعلق به من است. هر لحظه‌ات مبارک باد

مگر می‌شود تافته‌ جدابافته نباشی و بتوانی نوزاد دو هفته‌ای‌ات را رها‌ کنی و بروی کشیک بخش نوزادان بدهی؟! آن هم با حقوق ناچیز رزیدنتی که پس از شش هفت ماه برقرار می‌شود! مگر می‌شود فرزندت در خانه تب کرده ‌باشد و تو تا صبح در بیمارستان مشغول تعویض خون نوزادان دیگر باشی؟! بله... باید تافته‌ جدا بافته‌ باشی، باید گداخته شوی و افروخته. باید تار و پودت سخت در هم بافته شده ‌باشد...

مدتی است که اهرم‌های فشار بر پزشکان این بار کارتخوان‌های این قشر را هدف گرفته و با عنوان کردن یک عدد مبهم و بی‌پشتوانه به عنوان فرار مالیاتی پزشکان، مجددا هجمه به این قشر خدمتگزار ‌را ‌دستور کار خود قرار داده‌اند. نکته مهم اینجاست که اکثریت قریب به اتفاق پزشکان کارتخوان دارند و هیچ مشکلی با این دستگاه ندارند چرا که رفاه مردم در نهایت هدف همه پزشکان است. پس چرا این بحث‌ها پیش آمد؟

جناب آقای نظام بهرامی کمیل میدانم که نخواستید در این رقابت نفس گیر عقب بمانید ولی ... جامعه پزشکی ایران متهم است زیرا:

سازمان نظام پزشکی دو راه در پیش دارد: یا با تحولات پیش رود و تغییرات اساسی و بنیادین را در عملکرد خود نشان دهد و یا شاهد شکل گیری نهادهای موازی و دور شدن بدنه اعضا از سازمان باشد که خود را در انتخابات بعدی نشان خواهد داد. بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم

سردبیر روزنامه اطلاعات در یادداشتی مورخ ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ به نقد و تحلیل طرح دو فوریتی افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان رشته های پزشکی پرداخته است.

جماعتی که به غلط گمان برده‌اند تخریب سیستماتیک و عامدانه وجهه پزشکان و ویرانی ارتباط طبیب و بیمار، سبب بهبود وضعیت سلامت اجتماع خواهد شد، باید بدانند که سخت در اشتباهند و متضرر اصلی این سیاست‌های نابخردانه، همان مردمند.

ما همه می‌دانیم دولت برای رعایت حال عموم بیماران در وضعیت کنونی اقتصادی بد کشور، با پایین نگه داشتن تعرفه‌های پزشکی و... سوبسیدی را از جیب بخش خصوصی در حوزه سلامت به مردم اعطا نموده است. وقتی هزینه سوبسید به صنفی تحمیل می‌گردد، قاعدتا باید مزایایی‌ برای کاهش اثرات مخرب تحمیل شده برای آن صنف در نظر گرفته شود. متاسفانه دولت و مجلس به جای اینکه در ازای پایین نگه داشتن تعرفه خدمات پزشکی، اقدام به دادن ارز دولتی یا معافیت‌های مالیاتی به پزشکان ‌کند، درصدد گرفتن هر چه بیشتر مالیات بر‌آمده و تمام همت خود را برای نابودی بخش خصوصی بکار گرفته است. آری ترس پزشکان در دادن مالیات قانونی نیست، بلکه ترس آنها از پرداخت مالیات فرا‌قانونی بر حسب درآمدهای غیر‌واقعی و ظاهری است که با وجود مشکلات اقتصادی موجود باعث تعطیلی خدمات و در نهایت مطب‌ها یکی پس از دیگری خواهد شد....