روایت‌های تازه از یکی از بیمارستان‌های آموزشی تهران از تداوم رفتارهای تنبیهی و فشار روانی بر رزیدنت‌ها حکایت دارد، فشارهایی که به گفته منابع آگاه، گاهی تا مرز تحقیر و خستگی شدید روانی پیش می‌رود و می‌تواند پیامدهای نگران‌کننده‌ای برای جامعه پزشکی جوان کشور داشته باشد.

در حال حاضر وضعیت کمبودهای دارویی در کشور آن طور نیست که بحرانی باشد اما خیلی طبیعی نیست و با توجه به اینکه در نیمه دوم سال به سر می بریم که مصرف دارو با توجه به اوضاع جوی افزایش می‌یابد می‌توان پیش بینی کرد که اگر قرار باشد تدبیری اندیشیده نشود وارد فاز بحرانی شویم.

هرچند در سال‌های اخیر مراجعه به روانشناس و روان درمانگر تا حد زیادی انگ زدایی شده، اما به تصویر کشیدن اتاق درمان به شکل نادرست و غیرحرفه‌ای و نمایش رفتارهای عجیب از بیماران مبتلا به اختلالات روانی در فیلم‌ها و سریال‌های شبکه نمایش خانگی، به جای این‌که باری از دوش نظام سلامت بردارد، خود تبدیل به ابزاری برای برچسب‌زنی شده است.

یک هفته پس از مرگ ناگهانی یاسمن شیرانی، رزیدنت پزشکی، هنوز التهاب ناشی از این خبر در حوزه درمان دیده می‌شود؛ به‌ویژه دوستان و همکاران یاسمن که توان هضم این خبر را ندارند. یاسمن شیرانی، رزیدنت سال دوم رشته زنان در دانشگاه علوم پزشکی تهران بود که بیشتر دوره کاری خود را در بیمارستان ضیائیان گذرانده بود. او در آبان ۱۴۰۴ از میان دوستانش رفت تا نامی جدید شود بر فهرست بلندبالای رزیدنت‌های پزشکی که هنوز جوانی نکرده، زندگی را بدرود می‌گویند.

در شرایطی که بیماران برای تهیه داروهای حیاتی با دشواری‌های روزافزون، تولیدکنندگان و داروسازان با فشارهای اقتصادی و سیاست‌گذاران با محدودیت‌های ارزی و بیمه‌ای روبه‌رو هستند روایت‌ بیماران از نبود دارو نشان می‌دهد کمبود دارو تنها مشکل اقتصادی نیست، تجربه‌ای است تلخ از اضطراب و نگرانی روزمره، اما به واقع ریشه این کمبود و گرانی دارو در چیست؟

در هفته سوم مهر ماه سال جاری، ویروس کووید۱۹ با ۱.۹ درصد در راس ویروس‌های تنفسی در گردش در کشور قرار داشت.

تازه‌ترین آمارها از بازار دارویی کشور بیانگر آن است که در نیمه نخست امسال ۲۸ میلیارد عدد دارو به ارزش ۱۵۶ هزار میلیارد تومان در کشور تامین و توزیع شده و بیشترین میزان مصرف داروها در استان تهران بوده است.

تحریم‌های بین المللی همیشه تاثیر خود را بر حوزه داروی کشور گذاشته‌اند و نمی‌توان منکر آن شد؛ اما تحریم داخلی می‌تواند خطرناک‌تر از مکانیسم ماشه برای دارو عمل کند.

داروخانه‌های سرپایی در بخش خصوصی بیشترین ارائه دهنده خدمت به مردم و بیماران در حوزه دارو هستند و از این رو، هر گونه اختلال در مسیر خدمات این موسسات متوجه سلامت مردم است.

این روزها زندگی هزاران شهروند مبتلا به بیماری‌های خاص به نخ باریکی بند است. داروهایی که باید به‌طور منظم مصرف شود تا روند درمان ادامه یابد اما به‌دلیل مشکلات بانکی و تحریم‌های بین‌المللی، داروی مورد نیاز یا در دسترس نیست یا به سختی پیدا می‌شود.

با وجود وعده وزارت بهداشت برای ادغام آزمون ارتقای سال ماقبل آخر با آزمون گواهینامه و بورد اما تنها ۴۰ ساعت مانده به برگزاری آزمون و یک هفته پیش از اربعین حسینی، آموزش دانشگاه‌ها با دستیاران تخصصی تماس گرفته بودند و از آن‌ها خواسته بودند برای آزمون ارتقای خودشان را به دانشگاه برسانند.

گرایش سیاسی، پیامک حجاب، اظهارنظر در شبکه‌‏های اجتماعی و پرونده داشتن در سال ۱۴۰۱ از دلایل ردصلاحیت پزشکان است.

آمارها نشان می‌دهد حدود ۴۰ هزار دانشجوی علوم پزشکی نیازمند مداخلات روان‌درمانی هستند، عددی که نشان می‌دهد سلامت روان در این گروه به بحرانی جدی تبدیل شده و فقط با برنامه‌های سطحی قابل حل نیست

ذخیره استراتژیک دارو و تجهیزات پزشکی با هدف تضمین دسترسی بیماران در شرایط بحرانی مانند تحریم، همه‌گیری، بلایای طبیعی و جنگ در ایران شکل گرفته و بر اساس قانون برنامه هفتم پیشرفت، وزارت بهداشت مکلف به ایجاد ذخیره ۶ ماهه داروهای حیاتی و تجهیزات پرمصرف شده است تا امنیت سلامت جامعه تضمین شود.

یک مطالعه جدید نشان داده است که بیماری «اوتیسم» پدیده جدیدی نیست بلکه پدیده‌ای است که به شدت کمتر از حد تشخیص داده می‌شود.