نیروهای نظامی هر کشوری همیشه در حال رزمایش و آموزشند تا در موقع لزوم به دفاع از کشور بپردازند. آنها شاید در طول عمر خود هیچگاه به هیچ نبردی هم نروند اما حقوق خود را دریافت میدارند و پس از بازنشستگی نیز حقوق بازنشستگی دریافت میکنند، اگر خدای نکرده روزی هم جنگی بشود فوق العاده و حق ماموریت دریافت میکنند و ترفیع درجه ،ملتها و دولتها نیز همیشه از این بابت راضی‌اند.

اینجا گناوه است. یکى از جنوبى ترین و محرومترین مناطق ایران (بوشهر) که بعد از ۱۰ سال خدمت داوطلبانه و با یک وقفه ۲ ساله مجددا به علت کمبود متخصص بیهوشى، جایگزین همان پزشکى شدم (دکتر خائف) که روزى هواپیمایی وارش شرمنده‌اش شد...

کرونا همچنان می‌تازد و «درمان» مناسب هم برای آن پیدا نشده «واکسن» موعود هم هنوز به مرحله تولید انبوه نرسیده. از همان روز اول هم عقل و منطق و علم به همه ما ثابت کرد که بهترین راه «کنترل» کرونا، تست‌های متعدد و هدفدار برای تشخیص زودرس بیماران و نیز کشف ناقلان بی علامت هست. همان کاری که کره و آلمان کردند و زود مردم کشورشان را نجات دادند. اما هر تست PCR چیزی نزدیک به نیم میلیون تومان هزینه دارد. ما مملکت فقیری نیستیم، اما... اما پول‌های اینچنینی نداریم! پس باید راه دیگری در پیش گیریم: «ماسک»!

آن روز صبح در صفحه اول آن روزنامه‌ها ‌با آن آرایش غلیظشان، او و آن پنج نَفَر دوستان دور و نزدیکش جایی نداشتند.

مقایسه دو واژه «کرونا» و «جنگ» برای آنهایی که دوران جنگ تحمیلی را درک کرده اند، سخت نیست. خصوصا در ماه اول درگیری کرونا که شرایط قرنطینه اعمال شد.

کسانی‌که در زمان هجوم دشمن، مدافعان جان برکف را به خودی و ناخودی تقسیم می‌کنند، خواسته یا ناخواسته در صف مقابل مدافعان قرار می‌گیرند و جز شرم و ننگ، نصیب نخواهند برد.

در ایتالیا از حدود اول خرداد ۹۹ تعداد مبتلایان روزانه به حدی کاهش یافته که چیزی به نام اپیدمی مفهوم ندارد. در اسپانیا پس از یک توقف حدودا دو ماهه، از حدود دو هفته قبل پیک دوم اپیدمی آغاز شده و در ایران علی‌رغم گذشت شش ماه از آغاز اپیدمی، موج اول همچنان ادامه دارد و به تعبیری موج اول و دوم همه‌گیری روی هم سوار شده است.

«صبر» کردن سخت است. اما همه ما همدیگر را به صبر دعوت می‌کنیم! برای پایان صبر، باید حدودی در نظر گرفت؛ من کی می‌توانم از این سختی رهایی یابم؟ ما برای پایان انتظار، نیاز به یک اتفاق بزرگ داریم، برای اثبات خویش به دیگران، برای اثبات برادری دیگران، یا برای لبریز شدن همان کاسه معروف!

آقای وزارت؛ قبول می‌کنیم که تست مثبت ارزش تشخیصی قطعی دارد، اما «دیکته نانوشته غلط ندارد!»؛ وقتی تست را محدود می‌کنید، «آمار» را مدیریت می‌کنید، نه «کرونا» را!

با افزایش تدریجی شمار مبتلایان و موارد مرگ‌ومیر کووید۱۹ در استان‌های حاشیه‌ای کشور، افزایش شیب موارد بستری با تشخیص کووید۱۹ و سپس اعلان وضعیت قرمز در سایر استان‌ها، پیک دوم کرونا همان‌گونه که انتظار می‌رفت، آغاز شد و اکنون در میانه آن به سر می‌بریم.

آنها که می‌گویند: «مراسم محرم امسال را باید با شکوه برگزار کنیم» و افاضه می‌فرمایند: «حتی اگر قرار باشد کسی بمیرد کسانی هستند که بخواهند جانشان را برای این مراسم بدهند. اجازه جان ما که دست خودمان است.» انسان از فهم آنها از محرم و شکوه مراسم عزاداری و ارزش جان انسان‌ها دچار شگفتی می شود. بس کنید و کمی فکر کنید و شور را با شعور همراه کنید.

ایرانی باشی و از محرم دور؟! محال است... ایرانی باشی و برای حسین مظلوم تا به‌حال نگریسته باشی؟! محال است... ایرانی باشی و یا ابو‌الفضل ذکر تو نباشد ؟! محال است ... اما وقتی در این زمان رییس محترم جمهور گفت با رعایت پروتکل‌ها باید مراسمات محرم انجام شود، ناخودآگاه با خود گفتم: یا ابوالفضل! یااا ابو‌الفضل!!!

جناب رییس «جمهور»! سنگر گوشتی سیستم سلامتتان فرو ریخت! بعید می دانم دیگر آنقدر قدرناشناس باشید که بخواهید با بولدوزر باقیمانده آنها را دفن کنید! اما به زور «بخشنامه» و با کمک سازمان های صنفی وابسته به خودتان هم نمی توانید نگهشان دارید! مطمئن باشید توان و تحمل هر آدمی هم حدی دارد... حتی اگر پزشک باشد! اگر آنها را در نیابید، اگر پشتیبان مادی و معنوی آنها نباشید، اگر به آنها ثابت نکنید در پس تصمیماتتان «تعقل» و «جدیت» هست، آنها هم ترجیح می دهند جان خود و خانواده خود را حفظ کنند و هر روز اضطراب چنین شغل پر خطری را به جان نخرند...

امیدوارم‌ به‌خصوص امروز که در بحران «کرونا» نیروهای پزشکی ما «تنها» نقطه قوت سیستم پزشکی ما و باعث قوت قلب مردم ما هستند و در حالی‌که در همین کشورهای همسایه، دولت‌ها حقوق پرسنل پزشکی خود را به‌دلیل خطیر بودن نقش کادر پزشکی افزایش داده‌اند، بدون چشمداشت مالی، مانند یک رزمنده در حال مایه گذاشتن از جان شیرین خود می‌باشند، دولت ما هم تکلیف خود را روشن کند: می‌خواهد پزشکی این کشور همچون خودروی داخلی «...» جان بستاند، یا همچون خودروی «...» حافظ جان مردمش باشد؟! لطفا خود دولت «همین امروز» پاسخ بگوید، نه فردا که خرش از پل گذشت! وگرنه مردم با اندکی فکر می‌توانند از پس تمام تبلیغات کاذب و دروغ‌ها، پاسخ این پرسش را بدهند.

عضو فیزیوتراپیست شورای‌عالی سازمان نظام پزشکی با ارسال یاداشتی نوشت: بر اساس اسناد سازمان بهداشت جهانی فیزیوتراپیستها مسئولیت ارزیابی، طرح ریزی و اجرای برنامه های توانبخشی را برعهده دارند و در حیطه درمان و پیشگیری ایفای نقش می کنند.