«صبر» کردن سخت است. اما همه ما همدیگر را به صبر دعوت می‌کنیم! برای پایان صبر، باید حدودی در نظر گرفت؛ من کی می‌توانم از این سختی رهایی یابم؟ ما برای پایان انتظار، نیاز به یک اتفاق بزرگ داریم، برای اثبات خویش به دیگران، برای اثبات برادری دیگران، یا برای لبریز شدن همان کاسه معروف!

آقای وزارت؛ قبول می‌کنیم که تست مثبت ارزش تشخیصی قطعی دارد، اما «دیکته نانوشته غلط ندارد!»؛ وقتی تست را محدود می‌کنید، «آمار» را مدیریت می‌کنید، نه «کرونا» را!

با افزایش تدریجی شمار مبتلایان و موارد مرگ‌ومیر کووید۱۹ در استان‌های حاشیه‌ای کشور، افزایش شیب موارد بستری با تشخیص کووید۱۹ و سپس اعلان وضعیت قرمز در سایر استان‌ها، پیک دوم کرونا همان‌گونه که انتظار می‌رفت، آغاز شد و اکنون در میانه آن به سر می‌بریم.

آنها که می‌گویند: «مراسم محرم امسال را باید با شکوه برگزار کنیم» و افاضه می‌فرمایند: «حتی اگر قرار باشد کسی بمیرد کسانی هستند که بخواهند جانشان را برای این مراسم بدهند. اجازه جان ما که دست خودمان است.» انسان از فهم آنها از محرم و شکوه مراسم عزاداری و ارزش جان انسان‌ها دچار شگفتی می شود. بس کنید و کمی فکر کنید و شور را با شعور همراه کنید.

ایرانی باشی و از محرم دور؟! محال است... ایرانی باشی و برای حسین مظلوم تا به‌حال نگریسته باشی؟! محال است... ایرانی باشی و یا ابو‌الفضل ذکر تو نباشد ؟! محال است ... اما وقتی در این زمان رییس محترم جمهور گفت با رعایت پروتکل‌ها باید مراسمات محرم انجام شود، ناخودآگاه با خود گفتم: یا ابوالفضل! یااا ابو‌الفضل!!!

جناب رییس «جمهور»! سنگر گوشتی سیستم سلامتتان فرو ریخت! بعید می دانم دیگر آنقدر قدرناشناس باشید که بخواهید با بولدوزر باقیمانده آنها را دفن کنید! اما به زور «بخشنامه» و با کمک سازمان های صنفی وابسته به خودتان هم نمی توانید نگهشان دارید! مطمئن باشید توان و تحمل هر آدمی هم حدی دارد... حتی اگر پزشک باشد! اگر آنها را در نیابید، اگر پشتیبان مادی و معنوی آنها نباشید، اگر به آنها ثابت نکنید در پس تصمیماتتان «تعقل» و «جدیت» هست، آنها هم ترجیح می دهند جان خود و خانواده خود را حفظ کنند و هر روز اضطراب چنین شغل پر خطری را به جان نخرند...

امیدوارم‌ به‌خصوص امروز که در بحران «کرونا» نیروهای پزشکی ما «تنها» نقطه قوت سیستم پزشکی ما و باعث قوت قلب مردم ما هستند و در حالی‌که در همین کشورهای همسایه، دولت‌ها حقوق پرسنل پزشکی خود را به‌دلیل خطیر بودن نقش کادر پزشکی افزایش داده‌اند، بدون چشمداشت مالی، مانند یک رزمنده در حال مایه گذاشتن از جان شیرین خود می‌باشند، دولت ما هم تکلیف خود را روشن کند: می‌خواهد پزشکی این کشور همچون خودروی داخلی «...» جان بستاند، یا همچون خودروی «...» حافظ جان مردمش باشد؟! لطفا خود دولت «همین امروز» پاسخ بگوید، نه فردا که خرش از پل گذشت! وگرنه مردم با اندکی فکر می‌توانند از پس تمام تبلیغات کاذب و دروغ‌ها، پاسخ این پرسش را بدهند.

عضو فیزیوتراپیست شورای‌عالی سازمان نظام پزشکی با ارسال یاداشتی نوشت: بر اساس اسناد سازمان بهداشت جهانی فیزیوتراپیستها مسئولیت ارزیابی، طرح ریزی و اجرای برنامه های توانبخشی را برعهده دارند و در حیطه درمان و پیشگیری ایفای نقش می کنند.

این حکایت شعار توسعه پزشکی خانواده در کل کشور توسط وزارت بهداشت به حکایت عجیب و غریبی بدل شده است. این وزارتخانه نمی‌تواند یا نمی‌خواهد حقوق مراقبین سلامت در فارس و مازندران را تامین کند اما شعار توسعه برنامه پزشکی خانواده در کل کشور را مرتبا تکرار می‌کند...

دوستان همکار رویه اعتراضات و حملات بیماران و همراهانشان به پزشکان‌، پرستاران‌، داروسازان و سایر پرسنل پزشکی‌ از این به بعد ادامه‌دار و شدیدتر خواهد شد. بخصوص اینکه شرایط اقتصادی بدتر شده و اوضاع از لحاظ مرگ و میر ناشی از کرونا ملتهب‌تر خواهد شد‌ و دولت نیز به فکر چاره خاصی نبوده و جان ما برایش بی ارزش است‌! لذا چند توصیه‌ زیر را ‌جدی بگیرید:

تاریخ و گذشت زمان بهترین معلمان جهان هستند. انقدر خوب و با دقت آموزش می‌دهند که در هیچ دانشگاهی نمی‌توان مانند آن یاد گرفت‌. روزگار دوری نبود که پزشکان کشور عنوانی گرفتند که قبلا کسی به آنها نگفته بود: «تافته‌های جدا بافته»...

مدیرکل روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان نظام پزشکی در یادداشتی به بیان خصوصیات متفاوت موج مجدد رجوع، بستری و فوت بیماران مبتلا به کرونا پرداخته است.

در حال حاضر جامعه جهانی در برخورد با این ویروس آدمکش که گویا به این زودی‌ها شر خود را از سرمان کم نمی‌کند‌، دو راه بیشتر ندارد : نخست انتظار کشنده برای بدست آوردن درمان و یا واکسن توسط دانشمندان و تحمل افزایش سنگین تلفات انسانی در این مدت و ادامه کار روزانه برای جلوگیری از رکود شدید اقتصادی و دوم پیگیری یک راهکار جامع جهت ادامه زندگی اجتماعی با رعایت دقیق نکات بهداشتی و حفاظتی. غرض از این نوشتار کوتاه، تاختن به دولت به‌دلیل سستی‌ها و بد فهمی‌هایش نیست بلکه برای من به‌عنوان یک پزشک، حفظ جان انسان‌ها در اولویت است و لذا تمام سعی من گوشزد کردن خطرات و ارائه راهکارهاست. لذا وزارت بهداشت و مقامات بالاتر حکومت باید بصورت ضرب‌العجل دست به اقداماتی لازم برای کاهش مرگ و میر بزنند که بصورت تیتر‌وار برخی راهکارها را به‌عرض می‌رسانم...

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفت: عبور از مرز ۱۲ میلیون نفر مبتلا به کووید ۱۹ و بیش از نیم میلیون مرگ، پیام آشکاری به همه جهانیان می‌دهد که با ویروسی بسیار خطرناک مواجه هستند و با آزمون و خطا یا اطلاعات سطحی که برخی از این و آن یا از این جلسه به آن جلسه شنیده و تصور می‌کنند عالم این رشته و حلال این مشکل هستند، غیر ممکن است.

یکی از موارد سه گانه پیشگیری از ویروس کرونا (کووید۱۹) در کنار شستشوی مکرر دست‌ها و حفظ فاصله اجتماعی، پوشیدن(گذاشتن) ماسک است. در گذاشتن ماسک توسط افراد سالم در رویارویی با فرد ناقل ریسک بیماری ۷۰٪ است. اگر فقط فرد ناقل ماسک بزند خطر بیماری به حدود ۵٪ تقلیل می‌یابد و اگر فرد سالم و ناقل ویروس هر دو از ماسک استفاده کنند خطر بروز بیماری به عدد قابل تنها ۱/۵ ٪ کاهش می‌یابد.