اگر بخواهیم در حوزه مسائل بهداشت و درمان ارزیابی واقعی داشته باشیم، باید مسائل را از دید مردم بررسی کنیم. متاسفانه خواسته یا نا خواسته و به عمد یا سهو مسیر اشتباه با دیدگاهی اشتباهی‌تر مسیر زندگی مردم را به ناسلامتی سوق می‌دهد و هر چه زمان می‌گذرد با صرف هزینه‌هایی سنگین تر‌ از هدف دورتر می‌شویم و ظاهرا مسئولین ما وارد اتوبانی شده‌اند که دوربرگردان ندارد.

ماجرای پر فراز و نشیب مراکز ترک اعتیاد در دهه ۹۰؛ سناریویی که با دقت و پرده به پرده به اجرا درمی آید و هیچ بازبین تیزبینی هم وظیفه نظارتی خود را به انجام نمیرساند؛ آنچه در پرده یکی مانده به آخر به روی صحنه میرود، حکایت غم انگیز آدمهایی است که به هزار و یک دلیل گرفتار مواد مخدر شده اند و حالا دیگر سنگرهای مقاومت خود را هم ازدست رفته می بینند. مراکز درمان سوء مصرف مواد مخدر، این روزها به معتادی میمانند که در تب میسوزد...

توصیه می‌شود وزارت محترم بهداشت با هماهنگی با سازمان نظام پزشکی ‌اولا در برنامه آموزش رزیدنتی طاقت فرسای منحرف شده به سمت بیگاری تجدید‌نظر کرده و دغدغه‌های اقتصادی و فشار‌های نامتناسب روحی را برای این امیدهای آینده کشور کاهش دهند و وقت آنها را بیشتر در جهت آموزش بهتر و مستقیم‌تر از اساتید تنظیم کنند و ثانیا با تعدیل در شرایط کاری و اهمیت بیشتر به رشته‌های پایه پزشکی و رفع انحصار رشته‌های فوق و فلو از آنها و تعدیل در اجرت خدمات حیاتی آنها و در نظر گرفتن ضرایب قابل توجه در کارانه برای خدمت در مناطق محروم، شوق ادامه تحصیل و ماندگاری در این رشته‌های ضروری و حیاتی را افزایش دهند...